Το Ζήλο τον είχα πετύχει το 1992-3 στα Γιάννενα όπου ήμουνα τότε φοιτητής. Έδινε μια ομιλία χωρίς μεγάλη συμμετοχή, την οποία φυσικά παρακολούθησα θέτοντάς του και σχετικές ερωτήσεις. Πρέπει να είχε πάρει αρκετά κιλά εκείνη την εποχή. Το μόνο που μου έμεινε είναι κάποιες παρατηρήσεις του για την ιδιαιτερότητα των Beatles. Οι pre-millennium γλωσσικές αναμνήσεις μου γεμίζουν δε γεμίζουν μια παράγραφο συνολικά for better or worse.

Ο αντίστοιχος για μένα (μιλάμε για προεφηβική & εφηβική ηλικία) ήταν ένας στη Θεμιστοκλέους στα Εξάρχεια, απ’ τον οποίο παραγγέλαμε δίσκους εκ του εξωτερικού. Εκεί είχα πρωτομιλήσει σε ανύποπτη φάση με το …Ζήλο (πριν την κανονική μας γνωριμία λόγω του γκρουπ, πολύ αργότερα) με αφορμή την έκπληξη που του προκάλεσε κάτι απ’ τον κατάλογο των παραγγελιών. “Μπα“, λέει, “ποιος παραγγέλει Van Der Graaf Generator εδωπέρα;” “Εγώ” πετάγομαι σαν ηλίθιος, με ένα είδος μαθητικής ζέσης (παραλίγο να φωνάξω “εγώ κύριε!“🤣). Επηκολούθησε συζήτησις – την οποίαν ενθυμούμαι με πάσαν λεπτομέρειαν.

Εγώ είχα βρει τότε στην Καρδίτσα ένα εκ των κορυφαίων δισκάδικων.. παγκοσμίως. Ιδιοκτήτης της τρύπας ήταν ένας τύπος που θύμιζε παροπλισμένο σακάτη πειρατή και που έπαιζε μονίμως χαρτιά στο απέναντι καφενείο αφήνοντας το εμπόρευμά του στη διακριτική μου ευχέρεια. Εννοείται ότι ποτέ δεν του έκλεψα τίποτε. Δεν είχα εξάλλου πικάπ και τον αγγάρευα να μου γράψει τους απίστευτους δίσκους που έβρισκε god knows where σε κασέτες. Ποτέ δεν είχα δει επίσης άλλο πελάτη στο μαγαζί εκτός από μένα.

Οι παρενέργειες του να είσαι περιστασιακός ακροατής “της ροκ” (ζήτημα αν αγόρασα 10 ροκ δίσκους από τα mid μέχρι τα late ’80s – είχα βαρεθεί εντελώς το κόλπο) είναι ότι χάνεις πολλά και διάφορα. But… what can you do. Ας όψονται οι Brahms & Handel. 😎

Ο κυρίως δίσκος τους επίσης δεν έχει ούτε μισό κομμάτι απλά “καλό”. Στοιχειωμένος και κατά την περιορισμένη εμπειρία μου singular “new old stock” αμερικάνικος ήχος.

Εγώ πάντως …τους ήξερα! 🤪 Θυμάμαι να ακούω το τραγούδι σε κάποιο είδος “Πήγασου” / “Εναλλάξ” της εποχής και να ρωτάω τον Dj – μου είχε μείνει και το όνομα του γκρουπ. Γ@μώ τα τραγούδια by the way.

Excellent surprise!

I didn’t expect it either, it was a pleasant surprise when I first heard them. I like the singer (main songwriter) very much! As a matter of fact, we grew up on the same stuff musically : Lou Reed and Tom Verlaine! Thank you Resa!