Αυτά είναι φαινόμενα είτε (στιγμιαίας) παραφοράς είτε (ως προς το Gemini) αναστολής δυσπιστίας. Αλλωστε η ζωη μας γενικά, ή έστω η επικοινωνική πλευρά της, έχει φτάσει να διέπεται από όρους της βιομηχανίας του θεάματος.

Αυτό ακριβώς εννοώ με τον όρο “βούληση”: μικρόβια, ορμόνες και δε συμμαζεύεται.

Μα και τους κανονικούς ανθρώπους δεν τους αντιμετωπίζουμε πάντοτε σαν.. ανθρώπους. Ή πάλι μπορεί να φερόμαστε ανθρώπινα σε άψυχα πράγματα. Η γυναίκα μου ας πούμε αρνείται να μιλήσει άσχημα στο gemini γιατί πιστεύει ότι θα το πληγώσει or something.

Για παράδειγμα, for fuck’s sake :
Η σύγχρονη έρευνα έχει αποκαλύψει τη στενή σχέση εγκεφάλου και μικροβιώματος του εντέρου (gut microbiome). Μιλάμε για “άξονα εντέρου-εγκεφάλου” (gut-brain axis), ο οποίος αφορά αμφίδρομη επικοινωνία μεταξύ κεντρικού νευρικού και γαστρεντερικού συστήματος, με το μικροβίωμα – τρισεκατομμύρια βακτήρια, ιούς και μύκητες που κατοικούν στο έντερο – να παίζει καθοριστικό ρόλο σ’ αυτήν. In other words, πλήθος εγκεφαλικών διεργασιών, από το άγχος και την καταστολή του μέχρι τη διαύγεια η μη, και την επιλεκτική ευαισθησία / λήψη αποφάσεων, επηρεάζονται, as in σε ένα σημείο υπαγορεύονται, από το έντερο.
2.500 χρόνια μετά, οι σύγχρονοι ερευνητές ανακυκλώνουν θριαμβευτικά τον Ιπποκράτη. Όσο για τους …προσομοιωτές της ανθρώπινης νοημοσύνης, θα πρέπει απαραιτήτως να αναπαραγάγουν πριν, με πλήρη ακρίβεια, τουλάχιστον το πεπτικό σύστημα …με ό,τι αυτό συνεπάγεται. 💩💩💩

Για το ότι αυτό θα συμβαίνει δεν υπάρχει αμφιβολία. Αυτό για το οποίο δεν υπάρχει τροπος να πεισθώ είναι η δυνατότητα αληθινής προσομοίωσης της ανθρώπινης νοημοσύνης. Γιατί για να συμβεί αυτό απαιτείται η προσομοίωση όχι μόνο ενός ανθρώπινου εγκέφαλου αλλά του ανθρώπινου σώματος/οργανισμού εν όλω. Ή η Frankenstein – like “προσαρμογή” ενός τέλεια προσομοιωμένου ανθρώπινου εγκέφαλου σε ένα σώμα …έτοιμο να τον υποδεχτεί.
Το ότι η “AGI” θα μπορεί να παράγει τυχόν “τέλεια” αποτελέσματα δεν αποτελεί καμία εγγύηση αληθινής προσομοίωσης : το πόσο τέλεια είνα τα αποτελέσματα εξαρτάται από το τι προσδοκά κανείς και το πώς τα αξιολογεί. Το οτι το αεροπλάνο καταφέρνει να επιτελεί ένα σκοπό “ιδιο” με ενός πουλιού (να πετάξει από δω ως εκεί) δε σημαίνει και ότι …είναι πουλί.
Η ανεπάρκειά μας να αξιολογήσουμε το επίπεδο της προσομοίωσης βάσει του αποτελέσματος που παράγει, είναι αντίστοιχη της ανεπάρκειας να κατανοήσουμε / προσομοιώσουμε το φαινόμενο “άνθρωπος” στο σύνολό του.
Η ιδέα του Turing Test, πχ. μου είχε προκαλέσει θυμηδία απ’ την πρώτη φορά που είχα διαβάσει γι αυτό: μια A.I. που μιμούμενη τέλεια τον ανθρώπινο λογο, πείθει ότι είναι άνθρωπος… Θέλω να πω …Τι σημαίνει “πείθει”; Πείθει ποιον;

Ή κάτι σαν τη λαϊκή βούληση: ο λαός ψηφίζει κάποιον στην τύχη κι εκείνος αναλαμβάνει τα υπόλοιπα.

Εντάξει αυτό με τους μονοκύτταρους ήταν ίσως λιγάκι τραβηγμένο. Τα περί ανθρώπου όμως δεν έχουν τίποτα το εξωφρενικό. Ήδη προς τα εκεί πηγαίνει το πράγμα. Με τον καιρό οι εντολές του ανθρώπου προς την ΤΝ θα περιορίζονται σε ναι ή όχι. Αμφιβάλλω αν θα καταλαβαίνει καν τι ακριβώς του προτείνεται (λες και τώρα καταλαβαίνει). Θα είναι κάτι σαν παιδί-βασιλιάς. Παιδός η βασιλίη που έλεγε και ο Ηράκλειτος.

Η “επιθυμία” δεν ειναι κάτι ανεξάρτητο από τη “νοημοσύνη”. Δε βλέπω τι νόημα έχει το να εφοδιάσει κάποιος την A.I. (για τις ανάγκες της συζήτησης) με “επιθυμία” γενικώς και αορίστως. Ως προς την καλλιτεχνική δημιουργία πχ. η επιθυμία είναι για συγκεκριμένες νότες / ήχους και για συγκεκριμένους λόγους. Αυτοί δεν αποτυπώνονται (αναγκαστικά) στο ίδιο το έργο αλλά υπάρχουν ως κινητήρια δύναμή του.

Αυτό που λείπει από την τεχνητή νοημοσύνη για να “ζωντανέψει” πραγματικά, δεν είναι η περαιτέρω αύξηση των υπολογιστικών της δυνατοτήτων. Είναι η τεχνητή βούληση. Ο ρόλος επομένως του ανθρώπου στο μέλλον δεν αποκλείεται να συρρικνωθεί στην παροχή βούλησης για τη λειτουργία της τεχνητής νοημοσύνης. Πιθανότατα μάλιστα σε πολύ στοιχειώδες επίπεδο.

Εν αρχή ην το do-it-yourself: με την “τεχνολογία” (τετρακάναλα, drum machines etc) μπορούσες να παράγεις μουσική στο δωμάτιό σου (I was there απ’ την αρχή του κόλπου). Μετά, από τα ’90s, τα πράγματα γίναν ακόμα πιο εύκολα χάρη στις λούπες, τα έτοιμα μπιτάκια etc με τα οποία μπορούσες να φτιάξεις ένα πράγμα …κατα προσέγγιση δικό σου + ηχογραφική τεχνολογία που έδινε δυνατότητα για επαγγελματικό ήχο αδιανόητο για τα αρχικά DIY δεδομένα (όλοι οι δίσκοι μας είναι ηχογραφημένοι στο home studio, με additional παραγωγη-mix-mastering σε επαγγελματικό). Τώρα πλέον, χάρη στις “πλατφόρμες” κτλ. λες στο μπουρδελομηχανηματάκι τι θέλεις (την Κυρα-Γιώργαινα σε στιλ Σένμπεργκ, ας πούμε) και …voila.
Κατά τ’ άλλα, οι αρχαίοι ημών, με τον όρο “μουσική” εννούσαν γενικά την καλλιέργεια.

Μπα, δεν καταδέχομαι …As a matter of fact, αν ξαναρχίσω να ηχογραφώ ποτέ * αυτό θα είναι σε ένα κόνσεπτ του τύπου “Man Vs A.I.” με σλόγκαν του τύπου “no A.I. involved”.
Από την άλλη σκέφτομαι ότι αν θέλω να ακούσω “ολοκληρωμένα” κάποια από τα κομμάτια που προκύπτουν διαρκώς, ίσως θα είχε πλάκα να δοκιμάσω τις “ενορχηστρωτικές” δυνατότητες της A.I., έχοντάς της “εγχειρίσει” πρώτα κάποια κομμάτια από δίσκους μας ώστε να δώσω ηχητικό στίγμα. Αυτό θα ήταν τεράστιο κέρδος από πλευράς χρονου και, κυρίως, δε θα αισθανόμουν ότι κοροϊδεύω κάποιον (like anybody gives a fuck anyway…) μια και θα ξέρω ότι μπορώ να στήσω το κομμάτι το ίδιο καλά και καλύτερα – υποθέτω άλλωστε ότι μπορεί να παρέμβη κάποιος στο …τελικό προϊόν, όχι μόνο ως supervisor.

Αυτό που εννούσα πάντως κατ’ αρχήν είναι διάφορα κομμάτια που έχω ακούσει τελευταία, κάποια απ’ τα οποία έχουν την πλάκα τους. Συμπεριλαμβανομένων διαφόρων διασκευώ λαϊκών σε στιλ μέταλ, ρέγγε etc / ή το ανίθετο, λαΪκοποίηση ξένων. Μεγαλύτερη πλάκα έχει να ακούς κάποια απ’ αυτά παρά τον …Πορτοκάλογλου ας πούμε.
Την πόρτα στον καρνάβαλο του “εκσυγχρονισμού” λαϊκών etc (και …στην A.I.) την άνοιξαν ως γνωστόν όντα τύπου Ιμάν ΜπαΪλντί, με κάτι κωλομπιτάκια τα οποία εφάρμοζαν σε διάφορα λαϊκορεμπέτικα. Σε σύγκριση μ’ αυτούς ψηφίζω A.I. hands down.

* …Αν υποτεθεί ότι δουλειά του μουσικού είναι να γεμίζει το χρόνο με νότες, επί του παρόντος “επιλέγω” – εμένα μου λες; – να τον γεμίζω με καινούργιες παρά με ηχογραφημένες.

Δοκίμασες κάποια μουσική πλατφόρμα τεχνητής νοημοσύνης?