It’s been some time γενικότερα που έχουμε να δούμε δυτική κυβέρνηση με θετικό απολογισμό.

Ασχέτως της μαλακίας του Ζελένσκι πάντως, κανένας δεν θα κατηγορήσει τον Τραμπ ότι δεν το προσπάθησε ή ότι έκανε τα πράγματα χειρότερα. Το ίδιο εύχομαι και για το υπόλοιπο του έργου του. Την ελπίδα να βελτιώσει οτιδήποτε την έχω εγκαταλείψει από καιρό.

Είτε πρόκειται για σατανικό σχέδιο είτε για ιστορική αναγκαιότητα, το αποτέλεσμα είναι το ίδιο και μάλιστα in plain sight.
“Εγώ σου έλεγα χανόμαστε δεν το καταλαβαίνεις?
Κι εσύ μου έλεγες
καλά, καλά”..
..που έλεγε κι ο Μητροπάνος.

Αυτή ακριβώς, η εναπόθεση των ελπίδων στην ΑΙ για τη σωτηρία της γλώσσας – και ου μόνον αυτής – φαίνεται να αποτελεί τον τελικό στόχο του “σατανικού σχεδίου”.
Σε οποιαδήποτε περίπτωση, ακόμα και αν δεν επρόκειτο περί σχεδίου, το project AI ξεκινάει και εξελίσσεται παράλληλα με εκείνο της υπερμαζικοποίησης της κουλτούρας – αφορώσας στην έκρηξη της youth culture, mid-late ’50s – διαδικασίας προοδευτικής αποκτήνωσης ολοένα ευρύτερων τμημάτων του πληθυσμού (σε πείσμα διαφόρων Dylan, Beatles και άλλων “περιστασιακών” εξαιρέσεων).

Δεν το συζητάμε. Είναι απίστευτο πραγματικά το πώς ένας κοινός μαλάκας μπορεί να φέρει τον κόσμο ανάποδα. Και ακόμα πιο απίστευτο το γεγονός ότι το σύνολο σχεδόν του δυτικού κόσμου τον σιγοντάρει.

Εν τω μεταξύ ο καημένος ο Τραμπάκουλας το προσπαθεί στην Ουκρανία, και με σωστούς καθόλα όρους – αρκεί να πειστεί το ζελεδοπουστάκι, το οποίο προς το παρόν το παίζει ανένδοτο.

Χωρίς πλάκα εναποθέτω πλέον στην τεχνητή νοημοσύνη τις όποιες ελπίδες μου για τη διάσωση της ελληνικής γλώσσας!

Δυστυχώς έτσι ακριβώς είναι τα πράγματα. Προσωπικά δηλώνω σοκαρισμένος από την ανικανότητα της συντριπτικής πλειοψηφίας του “ελληνικού λαού” να συντάξει γραπτά μια ελληνική πρόταση με ρήμα-υποκείμενο-αντικείμενο. Δεν συζητάμε καν για τονισμό και στίξη – βλέπε rocket science. Δεν υπάρχει καμία περίπτωση να συναντήσεις τέτοια μαζική δυσλεξία σε αγγλόφωνους. Το περίεργο είναι ότι στις ξένες γλώσσες – τις οποίες άλλοι ευρωπαϊκοί λαοί περιφρονούν – τα πάμε μια χαρά!

Πράγματι. Ομολογουμένως το μάτι μου έπεσε αυτόματα στην πέτρα του σκανδάλου – νίκη του θανάτου. Κανονικά δεν θα έμπαινα σε διαδικασία ανάγνωσης του μηνύματος του κυρμαλάκα, παρά μόνο όντας αφηρημένος.
Πάντως το όποιο πρόβλημα αφορά αποκλειστικά στην επαγγελματική ιδιότητα του “Υπουργού” και την αγραμματοσύνη του συνεργάτη που επέλεξε. Γιατί κατά τ’ άλλα αποτελεί τυπικό δείγμα λόγου του μέσου νεοέλληνα – εντός και εκτός κυβέρνησης. Για να μη μιλήσουμε για τη γκουγκλογλώσσα των sms, email etc.

I mean, τόσα μαργαριτάρια μαζεμένα δεν έχω δει ούτε σε γραπτά μαθητών του 10. Που στην εποχή μας αντιστοιχούν σε μαθητές του 0.

Καλά οι άλλοι από κάτω δεν έχουν το θεό τους. Να πω την αλήθεια πάντως, το περί “νίκης του θανάτου” το πρόσεξα μόνον κατόπιν υποδείξεως. Με λίγη καλή θέληση περνάει ως γενική αντικειμενική. Αλλού είναι τα μαργαριτάρια: ο.. μονοτονικός πολυτονικός τίτλος, ο Κύριος Ιησούς Χριστός [μετάφραση του αμερικανικού αντιστοίχου που δεν περιέχει την αντωνυμία “ημών”], το “φάρος για τις ζωές μας” [αντί του “φάρος στη ζωή μας”], το ανεκδιήγητο “καθοδηγώντας μας κατά πως μπορούμε να”, το “ζωντανό παράδειγμα” της νίκης του θανάτου (λες και μπορεί να το κάνει ο καθένας), το “να εκδηλώνουμε το μήνυμα”, το “ευλογημμένο”. Εν ολίγοις.. όλο. Πραγματικά δεν ξέρω τι να σκεφτώ.

Το συγκεκριμένο δείγμα μπορεί να είναι το πιο ακραίο. Αλλά και μόνο το ότι δεκάδες χιλιάδες άτομα μπήκαν στον κόπο να σχολιάσουν την εν λόγω μαλακία, ανάμεσά τους αρκετοί “επώνυμοι”, …speaks volumes.

Εν τω μεταξύ, δεν είναι δα και τίποτα …προς θάνατον : το “της νίκης του θανάτου” λίγο κολλημένος να μην είσαι μπορείς και να το διαβάσεις ως “συντριβής του θανάτου” or something, με άλλα λόγια μπορούσε να διασωθεί η σύνταξη με αυτό τον απλό τρόπο.
Αυτό που εννοώ είναι ότι η …πάνδημη αντίδραση είναι τελείως άρρωστη, χίλιες φορές πιο δείγμα παρακμής από το μήνυμα του καραγκιοζάκου.