Όπως θα σου έχω πει και παλιότερα, η λαίλαπα του γκέι και τρανς δικαιωματισμού – τον οποίο διακονούν κατά ένα 90% τουλάχιστον άντρες – είναι κατά τη γνώμη μου μια επιστροφή της “πατριαρχίας” από την πίσω πόρτα κυριολεκτικά. Σε περίπτωση που η ακροδεξιά στροφή δεν προχωρήσει ουσιαστικά στην Ευρώπη και στην Αμερική, μια πούστικη (κυριολεκτικά και μεταφορικά) εκδοχή της αντρικής αντεπανάστασης αποτελεί δυστυχώς μονόδρομο. Αν κρίνω δε από τα σχόλια που διαβάζω κάτω από ειδήσεις περί κακοποίησης ανδρών (“κανένας μόνος” και τα σχετικά, έστω για πλάκα) ένα τέτοιο “αντρικό” κίνημα βρίσκεται ήδη στα σκαριά.

Αν το σκεφτεί κανείς, με την προϊούσα γυναικοποίηση – πορεία προς το μέλλον, δεν αποκλείεται να υπάρξει τέτοια εξέλιξη – διάφοροι ανεκδιήγητοι να εμφανίζονται ως θύματα βιασμού. Απλώς αυτό δεν θα είναι ακριβώς “αντρική” αντίσταση.
Υπάρχει βέβαια και η περίπτωση δημιουργίας ρεύματος καταγγελιών από άντρες για λόγους σκοπιμότητας. Αλλά αυτού θα πρέπει να προηγηθεί ένα είδος συνεννόησης / συστράτευσης, στα αρχικά στάδια τουλάχιστον, πράγμα που κάνει απαραίτητες κάποιες “ηγετικές φυσιογνωμίες”. Κάτι σαν τη μαλακία του #MeToo και την Alyssa Milano ας πούμε.

Στο τσακ ήμουν εντωμεταξύ το πρωί να γράψω μεταξύ σοβαροφανούς και γελοίου κάτι σε “μόνο μέσω του ίδιου του συστήματος μπορεί να υπάρξει αντρική αντίσταση, μέσω δηλαδή μαζικών ανδρικών καταγγελιών για βιασμό, κακοποίηση, ενδοικογενειακή βία κλπ εκ μέρους των γυναικών” αλλά είπα να μην το μαλακίσω τελείως. Και ανοίγω τις ειδήσεις πριν από λίγο και τι να δώ!!😳🤪
Κι εγώ το σκέφτηκα για τα διπλά μέτρα και σταθμά (η μήνυση πάντως ισχύει) φαντάζομαι όμως ότι ο νεαρός θα δυσκολεύτηκε να εξηγήσει στους αστυνομικούς τα technicalities της τραυματικής του εμπειρίας🤔😁

Δεν παύει να εντυπωσιάζει βεβαίως-βεβαίως η σπουδή με την οποία αφέθηκε ελεύθερη η “18χρονη” χωρίς περιοριστικούς όρους.
Θελω να πω, παρακάμπτοντας κάποιος το γελοίον της υποθέσεως, οφείλει να μιλήσει για “δυο μέτρα και δυο σταθμά” εδωπέρα.

PURE PARANOIA. Ο τυπάκος που κατηγορεί τη “18χρονη” ότι τον βίασε παραείναι αξιοθρήνητος ακόμα και με τα δεδομένα της σήμερον. Εκτός αν παίζει κάποια παράμετρος σαρδόνειου χιούμορ, πράγμα μάλλον απίθανο, καθότι μια από τις ενδιαφέρουσες πτυχές της ιστορίας είναι ότι όταν πρόσφατα είχαν χωρίσει ο “20χρονος” είχε προβεί σε απόπειρα αυτοκτονίας.
Πού ζούμε ρε μάγκα…
Η φάση μου θύμισε συνέντευξη των Ministry της κλασικής εποχής (early ’90s). Λέει ο Al : “Είμαστε στην ίδια εταιρία με τον Morrissey, και αλφαβητικά είναι ο αμέσως επόμενός μας, γι’ αυτό κάποιες φορές μας έρχονται από σπόντα γράμματα δικών του φαν. Οι οποίοι γράφουν διάφορα του στιλ ‘I’m very depressed, I’m gonna kill myself’. Κι εμείς απαντάμε : ‘go ahead!’ hahahahahahaha!” 🤣🤣🤣🤣🤣

Από τα λίγα που διαβάζω στα ελληνικά ΜΜΕ, την ίδια εντύπωση έχω σχηματίσει κι εγώ. Σε περίπτωση πάντως που βγουν, ως μη Αμερικανός θα προτιμούσα μια ωραία κωλοτούμπα.εκ μέρους των. Η εξαγώγιμη πολιτικά ορθή σαχλαμάρα τους δεν πήγαινε άλλο. Λαμβάνοντας δε υπόψιν κάποιες τραμπικές δηλώσεις περί ατομικού ολέθρου σε περίπτωση δολοφονίας του (“η κατάρα μου πάνω σας” κλπ) θα προτιμούσα σε περίπτωση επανεκλογής μια ωραία κωλοτούμπα και από τη δική του πλευρά.

Να υποχωρούν θα έλεγα, περιστασιακά, εν όψει της ανάγκης ενός “περιεκτικότερου” λόγου εκ μέρους του άδειου κελύφους που διεκδικεί το προεδρικό χρίσμα, έχοντας κατακτήσει χωρίς εκλογική διαδικασία το Δημοκρατικό : η ΚΧ έχει βάλει στόχο να εκτοπίσει τον Νο 1 κωλοτούμπα όλων των εποχών …Γεώργιο Παπανδρέου (“πιστεύομεν και εις την λαοκρατίαν”*) τάζοντας ουσιαστικά τα πάντα, φάσκοντας και αντιφάσκοντας ακόμα και μέσα στην ίδια πρόταση. Ακόμα και τη macho παράμετρο επιχειρούν να επιστρατεύσουν οι Democrats (φλερτάροντας με γραφική αδεξιότητα με την κουλτούρα του football). Last but not least : μέσω των μίντια που ελέγχουν, προβάλλουν τον άνδρα της Κάμαλα, ένα είδος Πασχάλη της Γιαγιάς Ντακ, ως …αρσενικό sex symbol. Για την αυταπάρνηση λέει με την οποία εγκατέλειψε τη δουλειά του για να αφιερωθεί στην προεκλογική καμπάνια της Αλογομούρας.

* φράση ειπωμένη, ως γνωστόν, από περιώνυμο κομουνιστοφάγο.

Από πού εκπορεύονται οι φαεινές ιδέες τους, δεν υπάρχει αμφιβολία. Εντωμεταξύ δεν ξέρω αν φαντάζομαι πράγματα (ή την απουσία τους) αλλά έχω την εντύπωση ότι στην τρέχουσα προεκλογική εκστρατεία των Δημοκρατικών η lgbtq και woke ρητορική έχει περιοριστεί στο ελάχιστο. Γενικότερα μου φαίνεται ότι τα σχετικά ζητήματα έχουν περάσει τη φάση της έξαρσης και αρχίζουν σιγά σιγά να ξεφουσκώνουν.

Δεν ήταν θέμα σκέψεων, υποθέτω. Ο Τσίμπλας είχε πάει Αμερική και στη συνέχεια έσκασε μύτη με την “ιδέα” 💡💡💡 να φυτέψουν ένα gay στην ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ προς επανεκκίνηση του παρηκμασμένου κόμματος. Ο Πολάκης ήταν πάντα το alter ego του Τσίμπλα, που σημαίνει, υπακοή στα κελεύσματα των Αμερικανών “radicals” – αριστερής πτέρυγας του Δημ. κόμματος. Εξ ου συνέχισε να υποστηρίζει τον gay εφοπλιστή ακόμα και όταν φαινομενικά το κλίμα μεταξύ των δυο “ηγετών” είχε βαρύνει. Παρεμπτιπτόντως, η ταύτιση του “πολιτικού λόγου” ΝΔ, ΣΥΡΙΖΑ, ΠΑΣΟΚ οφείλεται στο ότι υπακούουν όλοι μαζί στη φωνή του ιδίου αυθέντη : των εντελώς ανεκδιήγητων (με διευθύνσεις και ονόματα) radical leftists.