Πλήρως κατανοητόν. Κι εγώ δεν ξεχνάω την στιγμή που έφαγα για πρώτη φορά πίτσα. Είχαμε πάρει μια “ατομική” ως παιδάκια με ένα τότε φίλο (Pizza Da Napoli, Αλεξάνδρας, monumental stuff! – έχει κλείσει πλέον) και την είχαμε κόψει στα δύο. Life changing experience, με την καλή …και την κακή έννοια! 🍕🍕🍕

Κι εγώ κανα δυο φορές το μήνα βαριά. Υπάρχει και μια νοσταλγική διάσταση, με την έννοια ότι τα τρώω από την πρώτη δημοτικού. Από τα ελάχιστα πράγματα της εποχής εκείνης που διατηρούν ακόμα τη γεύση τους. Ή έστω την ύπαρξή τους!

Αν είναι για μια στις τόσες δεν τρέχει τίποτα ιδιαίτερο. Γιατί σε πλαίσιο “ρουτίνας” είναι worse than pizza. Εγώ έχω αυτή την τελευταία για μια στις τόσες – as in once a month.

Για το Μητσοτάκη και το κόμμα του (που μόνο Νέα Δημοκρατία δεν είναι) δεν το συζητάω. Οι πράξεις μιλάνε από μόνες τους. Το γεγονός ότι έχουν ακόμα τα μούτρα να μεταχειρίζονται περιστασιακά τη “γλώσσα της λογικής” μου δημιουργεί ένα εμετικό μείγμα περιφρόνησης, απέχθειας και μίσους. Ο Κασσελάκης είναι καλός μόνο για όποιον θέλει να περάσει τις τελευταίες μέρες της Πομπηίας βλέποντας κάτι διασκεδαστικό στην τηλεόραση. Του Βελόπουλου δεν του το είχα για να πω την αλήθεια, τελικά όμως είναι η μόνη αξιοπρεπής παρουσία του συντηρητικού χώρου. Δύσκολα μπορώ επίσης να φανταστώ το ΚΚΕ να συνεργάζεται με οποιονδήποτε, παρόλο που υπάρχει το γνωστό ιστορικό προηγούμενο. Αν δεν είχε τα κλασικά του κολλήματα, θα ήταν το μόνο κόμμα που θα έμπαινα στον πειρασμό να ψηφίσω. Μέχρι τότε.. αποχή και νηστεία. Κοινωνική νηστεία δηλαδή, γιατί μια στις τόσες το χρειάζομαι το δρακουλίνι μου (την πίτσα την έκοψα!)

Σίγουρα, δεν υπάρχει περίπτωση βελτίωσης “με καμία κυβέρνηση” που έλεγαν και οι παλιοί. Απλώς τουλάχιστον, οι της ΝΔ, ως φορείς ενός πιο “συντηρητικού” λόγου, έχοντος δηλ. κάποια σχέση με την κοινή λογική είναι προτιμότεροι απο την παράνοια του ΣΥΡΙΖΑ. Η πλάκα είναι ότι ο πλέον συγκροτημένος λόγος είναι εκείνος του ΚΚΕ (σε επίπεδο “με τα λόγια χτίζω ανώγεια και κατώγεια” βέβαια, αλλά εδώ που φτάσαμε …και αυτό μετράει). Αλλά στην πράξη, ο μόνος τρόπος να αποκτήσει κάποια επιρροή το τιμημένο είναι παρά τω πλευρώ του κυρίου Κασσελάκη. Οπότε ενισχύοντάς το κανείς ενισχύει εν τέλει αυτόν.
Like I said, Βελόπουλος και ξερό ψωμί. Ειλικρινής φαίνεται, και δεν είναι και κατακάθι όπως οι περισσότεροι του “χώρου του”.
Κι από αισθητική, δεν νομίζω ότι το gay porn με τον Στέφανο να γλείφει το κερί της γενέθλιας τούρτας του κοιτάζοντας στα μάτια τον Tyler (υπάρχει τέτοια φωτογραφία στο Twitter) είναι προτιμότερο από τις κηραλειφές του καημένου του Βελόπουλου.

Υποθέτω ότι πήρε τηλέφωνο αλλά με δεδομένη την κατάσταση “αναμονής” που αντιμετωπίζεις καλώντας τους μπάτσους (ένα είδος τρυπανιού, ώστε να παίρνεις τον πούλο γρήγορα) και επειδή το τμήμα είναι πολύ κοντά στο σπίτι της, προτίμησε να πάει με τα πόδια. Υποθέτω επίσης ότι ήθελε μεν αστυνομική προστασία αλλά χωρίς να κάνει μήνυση για να μην ερεθίσει περαιτέρω τον κωλοψυχάκια.