Το να έχω δίκιο θα ήταν το τελευταίο που θα ήθελα στη συγκεκριμένη περίπτωση. Αυτό που μου κάνει εντύπωση όμως είναι ότι όλες οι αποφάσεις που λαμβάνονται για τη λύση των τρεχόντων
προβλημάτων κινούνται προς την αντίθετη κατεύθυνση. Κι αυτό το λέω εκ του αποτελέσματος περισσότερο κι όχι απλώς a priori επειδή και καλά εγώ καταλαβαίνω καλύτερα. Με άλλα λόγια το πρόβλημα είναι η ελαττωματική ανθρώπινη κρίση κι αυτό δεν είναι κάτι που διορθώνεται. Αντί να μαθαίνουν από τα λάθη τους, χρησιμοποιούν το προηγούμενο λάθος ως βάση για ένα νέο μεγαλύτερο.

Όπως καταλαβαίνεις ουδόλως αποκλείω την πιθανότητα να έχεις δίκιο, άσε που σε άλλη στιγμή μπορεί να υποστήριζα / υποστηρίξω τα ίδια ακριβώς. Το τελευταίο πράγμα που η πείρα μας διδάσκει να εμπιστευόμαστε είναι το “λαϊκό” ένστικτο & αίσθημα. Ίσως γιατί η λέξη “λαϊκό” έπαψε προ πολλού να έχει νόημα.

Δεν έχει σημασία, το αποτέλεσμα μετράει. Ένας τέτοιος “πόλεμος” λίγα χρόνια πριν θα ήταν αδιανόητος. Και τώρα δεν εντυπωσιάζεται κανένας. Κάτι ξεψυχισμένες διαμαρτυρίες αρχικά και μετά όλα καλά. Μετά το 2020 εξάλλου οι περισσότεροι δεν έχουν πρόβλημα να θεωρήσουν οτιδήποτε ως φυσιολογικό, αρκεί να τους παρουσιάζεται ως αναπόφευκτο.

Από σύντομη προσωπική εμπειρία σου εγγυώμαι ότι το “άλμα” είναι πολύ μικρότερο απότι φαντάζεσαι. Όχι ότι θα τους ρωτήσει κανένας. Αν πάντως ισχύουν οι θεωρίες των συνωμοσιολόγων περί σχεδίων μείωσης του παγκόσμιου πληθυσμού.. then this it. Είναι ο αποτελεσματικότερος τρόπος. Ή μάλλον ο μόνος τρόπος.

Η τελείως τραγική ιδιαιτερότητα της Γάζας δεν ξέρω αν μπορεί να χρησιμεύσει ως παράδειγμα για οποιαδήποτε γενίκευση. Πρόκειται για κατάσταση όπου αντικειμενικά δεν υπάρχει λύση, γιατί φυσικά δεν είναι λύση η προαποφασισμένη γενοκτονία.
Το ότι οι πολιτικές [και] των Ισραηλινών των ιδίων έφεραν την κατάσταση σ’ αυτό το σημείο, δεν αλλάζει το “αντικειμενικό” της υποθέσεως. Πρόκειται για αδιαφιλονίκητο, και εφιαλτικό για τους Παλαιστίνιους, θρίαμβο της τακτικής τους.

Still, σε οποιαδήποτε περίπτωση, δεν μπορεί ακόμα και κυβερνήσεις όπως αυτές εδώ [οι οποίες βαίνουν προς αντικατάσταση] να προχωρήσουν σε πολεμικές ενέργειες, όντας σε πλήρη αντίθεση με το “λαϊκό αίσθημα”. Το οποίο δεν βλέπω να μπορούν να το καλλιεργήσουν με μιθριδατικές μεθόδους. Πρόκειται για ποιοτικό άλμα, για το οποίο θα χρειαστεί κάτι παραπάνω από αυτές. Όχι ότι αποκλείεται να το βρουν κιόλας. Αλλά ένας κόσμος σε μόνιμη ήδη δυσαρέσκεια με το οικονομικό, το μεταναστευτικό κτλ, δεν βλέπω πώς θα πεισθεί ότι η λύση γι’ αυτά είναι ο πόλεμος.

Η πανικόβλητη αντίδραση θα υπάρξει με το που θα εμφανιστεί “απτή” προοπτική πολέμου. Προς το παρόν βασιλεύει το ευδιάκριτων καταβολών αφάσειο, αυτιστικό κλίμα, στο πλαίσιο του οποίου οι σαυράνθρωποι λύνουν και να δένουν. Ο “πολίτης”, εννοώ οι 20ρηδες έως 45ρηδες, θα “ξεσηκωθούν” με το που θα αισθανθούν ότι χάνουν πραγματικά τη βολή τους. H τελευταία προς το παρόν αποκαθίσταται όπως-όπως με διάφορα distractions.
Ότι υπάρχει διάχυτη επιθετικότητα ούτε λόγος. Αλλά η αίσθησή μου είναι ότι πρόκειται για την επιθετικότητα του καλομαθημένου τζάμπα μάγκα. Ο οποίος με το που θα του στρεσάρεις μια γροθιά στη μούρη αρχίζει να κλαίει σαν κοριτσάκι.
Εννοείται πάντα ότι μπορεί να κάνω [έως και τεράστιο] λάθος.

Δυστυχώς δεν είμαι καθόλου σίγουρος γιαυτό το τελευταίο. Ίσως δεν υπάρχει ο εθνικιστικός πυρετός των τελευταίων Παγκοσμίων, υπάρχει όμως – ιδιαίτερα μετά το 2020 – μια διάχυτη και τυφλή επιθετικότητα που ψάχνει απεγνωσμένα διέξοδο. Άσε κιόλας που δεν βλέπω καμία πανικόβλητη αντίδραση στο ενδεχόμενο ενός νέου Παγκοσμίου, για τον οποίο εντέχνως μας προετοιμάζουν διά της μεθόδου του ψυχολογικού μυθριδατισμού.

Θέλω να πιστεύω ότι η επάνοδος θα πυροδοτήσει παλιρροΪκά κύματα τα οποία θα πνίξουν τα ερπετά και όλο τους το σόι. Όντως, κολυμπώντας μέσα στο πέλαγος της ανωμαλίας που τους δέρνει προσβλέπουν σε πόλεμο. Αλλά τις παραμονές των WW Ι και WW ΙΙ υπήρχε διάχυτη πολεμοχαρής ατμόσφαιρα στα λαϊκά στρώματα – πλήθη στρατιωτών έφευγαν γεμάτοι ενθουσιασμό για το μέτωπο. Την σήμερον αμφιβάλλω αν υπάρχει πάνω από ένα ποσοστό 2% “πολιτών” στις δυτικές χώρες που να αισθάνεται κάτι άλλο από φρίκη στο ενδεχόμενο ενός πολέμου.

H σταθερή πίστη σου στην επάνοδο του Τραμπ – την οποία ομολογουμένως δεν φανταζόμουνα μετά την ήττα του από τον Μπάιντεν – έχει αρχίσει να γίνεται πλέον κοινός τόπος ακόμα και για τους απανταχού εχθρούς του. Το κακό είναι ότι ασχέτως προθέσεων η νέα θητεία του πιθανότατα θα είναι μοιραία σε μεγαλύτερο βαθμό από την προηγούμενη. Τα ευρωπαϊκά ερπετά ήδη φαίνεται να θεωρούν ότι ένας τρίτος παγκόσμιος είναι η κατάλληλη απάντηση στην επανεκλογή του.

Καλά δεν συζητάμε ότι το πράγμα έχει πάρει πλέον τερατώδεις διαστάσεις. Διαστάσεις Λερναίας Ύδρας για την ακρίβεια. Κόβεις ένα κεφάλι, δέκα φυτρώνουν στη θέση του. Επιπλέον μου φαίνεται πως η ενασχόληση με την όλη κατάσταση με βλάπτει με ύπουλο τρόπο και προσωπικά, όπως είχες υπονοήσει παρομοίως τις προάλλες για το θέμα των “ζόμπι”. “I opened my heart to the world and the world came in” που λέει και στο “False Prophet” ο.. real prophet.

Εντωμεταξύ, κάτι είναι κι αυτό : όπως είχα “προβλέψει” [σιγά το δύσκολο] το Supreme Court των ΗΠΑ απέρριψε παμψηφεί [meaning, με τις ψήφους και των “δημοκρατικών” μελών] τη σουρεαλιστικής χυδαιότητας αξίωση του Colorado για αποκλεισμό του “καημένου” του Trump από τις εκλογές στη συγκεκριμένη πολιτεία, με επιχείρημα τη συμμετοχή του στην “εξέγερση” της 6ης Ιαν, κάτι για το οποίο όχι απλώς δεν είχε καταδικαστεί αλλά ούτε καν κατηγορηθεί – επίσημα.
Η ίδια τύχη φυσικά αναμένει παρόμοιες πρακτικές και άλλων “δημοκρατικών” πολιτειών.
Όσο για την “διεκδικήτρια” του χρίσματος Nikki Haley, υπέστη συντριπτική πανωλεθρία την προηγούμενη εβδομάδα απ’ τον DT ακόμα και στη South Carolina, την ίδια της την πολιτεία.