Είχα και ακόμα διατηρώ στενή σχέση με άτομα του συγκεκριμένου χώρου (κάθε άλλο παρά θεωρώ εξάλλου τον εαυτό μου απρόσβλητο) και μπορώ να ισχυριστώ μετά βεβαιότητος – για τους εν λόγω τουλάχιστον – that they are crazy for a reason.

Ένας Θεός ξέρει τι γίνεται στο μυαλό ενός “τρελού”. Για να μη πω και ότι …ένας Θεός ξέρει τι ειρμός (ίσως τελείως βιωματικός, επομένως με κάποιο τρόπο λογικότατος) συνείχε τα μουρμουρητά του συγκεκριμένου όντος.
Τα άτομα που έχω συναντήσει προσωπικά ως “certified crazy people” ήταν κατά κανόνα ενδιαφέροντα. Και, ένα περίεργο πράμα, μου δείχνουν πάντα εμπιστοσύνη και συμπάθεια, σε βαθμό καμιά φορά προσκολλήσεως.

Ακόμα και οι τρελοί έχουν διαλείμματα λογικής. Τις προάλες κάθεται απέναντί μου στο Μετρό μια κυρία καταφανώς διαταραγμένη που μουρμούριζε διάφορα πράγματα χωρίς λογικό ειρμό, τα οποία όμως μεμονωμένα έβγαζαν ένα νόημα. Σε κάποια φάση με ρωτάει μια κοπέλα κάτι σχετικό με το δρομολόγιο του συγκεκριμένου συρμού και απαντάει στη θέση μου η “τρελή” με μια λογική αρτιότητα και πληρότητα που προσωπικά με σόκαρε. Και μετά ξαναγύρισε στην παραληρηματική της μουρμούρα.

Έχω πάψει εντελώς να τους διαβάζω, μου προκαλούν αλλεργία. Υποθέτω ότι ως “αριστεροί” θα είχαν την κλασική αντανακλαστική συμπάθεια στην πρώην Σοβ. Ένωση.

Και στο Ουκρανικό επίσης πολλοί κράτησαν “σωστή” στάση για λάθος λόγους. Φαντάσου δηλαδή ότι μέχρι και η efsyn στο συγκεκριμένο θέμα έμοιαζε με όαση λογικής!

Δυστυχώς έτσι φαίνεται να είναι, αυτό ακριβώς υποψιάζομαι κι εγώ.

Να πω την αλήθεια, μετά την ήττα που έφαγα με την καταδίκη της Πισπιρίγκου, δεν έχω ασχοληθεί ξανά με “παρόμοιες” υποθέσεις. Όσον αφορά το άλλο ζήτημα τώρα, η στάση που κράτησαν διάφοροι κατά την περίοδο της πανδημίας, προσωπικά δεν μου πλέον λέει τίποτε. Μη σου πω κιόλας ότι το μεγαλύτερο μέρος των “αρνητών” κράτησε “σωστή” στάση για όλους τους λάθος λόγους.

Εκείνο δεν το είχα παρακολουθήσει. Δυσκολεύομαι να φανταστώ αυτό που λες, αλλά για να το λες έτσι θα είναι.
Εν τω μεταξύ υπάρχει ένα είδος συνέχειας – σύνδεσης στιγμών & υποθέσεων, μέσω συμβολικών χειρονομιών : η μάνα Φύσσα φωτογραφήθηκε με την Καρυστιανού. Η Καρυστιανού τώρα με την Καλογήρου.
Το “θεωρητικό” ενδιαφέρον, αν μπορεί κανείς να το επικαλεσθεί αποφεύγοντας κάποιο λιντσάρισμα, αφορά στο εξής : τί ποσοστό απ’ τους ανθρώπους που “κράτησαν χαρακτήρα” στη διάρκεια της πανδημικής περιόδου, περιλαμβάνεται σ’ εκείνους που παραληρούν επί καθημερινής βάσεως με την εκάστοτε νέα δολοφονία/“γυναικοκτονία”/βιασμό/κακοποίηση ανηλίκου;