…για να πω πάντως το κρίμα μου : bottom line, η κατινιά και ο παρορμητισμός του Musk, και οι διάφορες “παραξενιές” του, τον παρουσιάζουν εν τέλει πιο ανθρώπινο / στοιχειωδώς πιο εμπιστεύσιμο από ερπετά τύπου Altman, Hassabis etc με τους οποίους βρίσκεται σε αγώνα μέχρι τελικής πτώσεως (το πιθανότερο …δικής του).

Εννοείται, αν και αυτό υποθέτω ισχύει γενικά για τους της “premier league”: οιστρηλατημένοι με τα μεγαλόπνοα σχέδιά τους, είναι “λογικό” να αντιμετωπίζουν τους κοινούς θνητούς (δηλ. …όλους πλην εκείνων που έχουν μακροπρόθεσμα ανάγκη) σαν εργαλεία.
Στη συγκεκριμένη περίπτωση πάντως κανείς δεν μπορεί να ξέρει τι ακριβώς έχει παιχτεί. Εκτός αυτού, και μόνο το ότι ο Μασκάκιας παίζει το χαρτί του Epstein, τον δείχνει πολύ πρόστυχο στα μάτια μου. Άσχετα αν και ο Τραμπάκουλας έχει λερωμένη τη φωλιά του.
Εν τω μεταξύ, ετοιμάζομαι να ανεβάσω το πιο ξεφτιλέικο (σιχαίνεσαι να φτύσεις) “ρεπορτάζ” που έχω δει ποτέ μου, κι αφορά ακριβώς αυτό.