Κι εδώ εξάλλου τα πράγματα κινούνται με τους γνωστούς τους ρυθμούς: εσωκομματικές έριδες, μανάδες που σκοτώνουν τα παιδιά τους for no reason at all κλπ. No business as usual.

…Αλλά ως προς τον Trump υπάρχει ή “άστρο λαμπρό”, ή σχολαστικά καλλιεργημένο έδαφος. Ακόμα και οι Democrats είναι σαν τις βρεγμένες γάτες. Πέρα από κάποιες κλασικά γελοίες περιπτώσεις (όπως οι “φεμινίστριες” που ορκίζονται αποχή απ’ το σεξ και ξυρίζουν τα μαλλιά τους 🤣) σιωπή απλώνεται στο πολιτικό τοπίο – σε βαθμό που αρχίζω να ανησυχώ μήπως προετοιμάζουν τίποτα περίεργο.

Δεν ξέρω τί άλλο προαίσθημα μπορεί κανείς να έχει ζώντας σ’ αυτή τη χώρα, που ετοιμάζεται να δώσει γην και ύδωρ στον κωλότουρκο (συμβολικά και κυριολεκτικά) – εξ ου η εκπαραθύρωση του ενοχλητικού …”Μεσσήνιου”.
Μιλάμε για τη χειρότερη κυβέρνηση ever. Για την οποία κατά απίστευτο τρόπο ισχύει αυτό που λες περί αλλαγών. Καθότι αντίπαλο δέος = Ανδρουλάκης!

…Και η περίεργη εναρμόνιση – κάποια …”μαγεία”; Κάποια extraordinaire αστρολογική συνθήκη; – συνεχίζεται :
“Σε κώμα” ο θρησκευτικός ηγέτης του Ιράν.
Άκου να δεις δηλ.
Λάθος στιγμή βρήκε να έρθει σε έξαρση το ηλίθιο “συνθετικό μου δαιμόνιο”, μη αφήνοντάς με να ασχοληθώ όσο θέλω με διάβασμα / ακρόαση / επικαιρότητα. Μπορεί και αυτό να υπάγεται στην peculiar “αστρολογική συνθήκη”.
Ποιος ξέρει τι περίοδος είναι αυτή που διανύουμε ανυποψίαστοι. Μπορεί κανείς να διακρίνει μεσαιωνικές ομίχλες πίσω απ’ τον πανικό της “πληροφόρησης”.

I certainly hope so. Γιατί όλες τις μέχρι τώρα ζημιές της Ουκρανίας από τον πόλεμο καθώς και τις περί νίκης μωροφιλοδοξίες του Ζελένσκι τις πληρώνουν εκόντες άκοντες οι Ευρωπαίοι. Όπως και στο ζήτημα της “woke ατζέντας” το μυστικό του Τραμπ είναι ότι διατυπώνει φωναχτά εκείνο που από μέσα τους εύχονται όλοι.

Ως προς την Ουκρανία πάντως, το πράγμα πρέπει να θεωρείται δεδομένο :
(από in.gr)
Η Ουκρανία θα πρέπει να κάνει ό,τι μπορεί για να διασφαλίσει ότι ο πόλεμος με τη Ρωσία θα τερματιστεί τον επόμενο χρόνο μέσω της διπλωματίας, δήλωσε ο Ουκρανός πρόεδρος Βολοντίμιρ Ζελένσκι σε ραδιοφωνική του συνέντευξη που μεταδόθηκε σήμερα.
Το εύρος της νίκης του Τραμπάκουλα (το landslide που λένε) του έχει προσδώσει ένα είδος “μαγικής αύρας” που παραλύει κάθε αντίσταση. Let’s hope so anyway.

Κι όμως αυτά τα φαινόμενα είναι οι κατεξοχήν αμερικανιές της εποχής μας. Τελευταία πάντως έχω καταλήξει να τους λυπάμαι. Τους χάιδεψε λίγο η εξουσία και γυάλισε το μάτι τους. Ας το διασκεδάσουν ακόμα όσο μπορούν.

…Αλλά εδώ που έχουμε φτάσει, “Έξω τώρα οι Αμερικάνοι” και μέσα ποιος; ο …Καπουτζίδης; 🙀

All time classic. Μου θυμίζει ένα βιντεοπαιχνίδι επιστημονικής φαντασίας (όπου οι Γερμανοί κυριαρχούσαν στο μέλλον έχοντας κερδίσει τον Β’ ΠΠ) που λανσαρίστηκε με το σλόγκαν “Killing nazis never goes out of style”.

“Κάπως” έτσι.

Κάποια στιγμή ο Elon (με τον οποίο έχουμε λίγες μέρες διαφορά) πρέπει να συνειδητοποίησε πόσο εύθραυστη κατά βάθος ήταν η θέση του ως “πλουσιότερου ανθρώπου στον κόσμο” στα πλαίσια της παρακμάζουσας αμερικανικής οικονομίας και της προϊούσας πολιτικοποίησης των πάντων και αποφάσισε ότι μόνη λύση θα ήταν μια κυβέρνηση στα μέτρα του.

Γενικά έχεις ένα τύπο ο οποίος μπαίνει με τα μπούνια στην κυβέρνηση ως υπερυπουργός – supervisor και …ένα πράγμα είναι σίγουρο ότι δεν θα παίξει ρόλο στις πολιτικές που θα προκρίνει : το επιχειρηματικά του συμφέροντα.
Με βλέπω να επιστρέφω στον 13χρονο (“κομμουνιστή”) εαυτό μου. “Έξω τώρα οι Αμερικάνοι” και δε συμμαζεύεται. Είναι και επίκαιρο.😅