Ξέρεις, κάτι σε “θεέ μου, ΕΊΜΑΙ ομοφυλόφιλος, είμαι τέρας, τι κάνουμε τώρα?” Τι άλλο από το να γίνω ακόμα περισσότερο αυτό που υποτίθεται πως είμαι πραγματικά..

Δεν είναι μόνον το “παρά φύσιν” που έλεγαν οι παλιότεροι (θεωρούνταν μάλιστα και κόσμια έκφραση, σήμερα θα σε σκότωναν για τέτοια διατύπωση}. Επιπλέον είναι και το γεγονός ότι κάθε άντρας ομοφυλόφιλος έχει πάει το λιγότερο με χίλιους και – αφού δεν τίθεται ζήτημα εγκυμοσύνης – χωρίς ιδιαίτερες προφυλάξεις. Κάπου είχαν φτάσει μάλιστα να πιστεύουν ότι το να είσαι ομοφυλόφιλος από σεξουαλική άποψη αποτελεί ευλογία. Παρόλο πάντως που η ομοφυλοφιλία ως αναμενόμενη στα πλαίσια της σεξουαλικότητας παρέκκλιση (όπως πχ και η μαλακία) είναι διαχρονικό και φυσιολογικό θα μπορούσε κανείς να πει φαινόμενο, η καθιέρωσή της ως θεμελιώδες και αναλλοίωτο στοιχείο της ατομικής υπόστασης αποτελεί νεόκοπη αντίληψη και οφείλεται σε αντίδραση στην ιεροεξεταστική δυτικοευρωπαϊκή καταπίεση των τελευταίων αιώνων. Άτομα δηλαδή με περιστασιακά παρεκλίνουσα συμπεριφορά όπως οι “ομοφυλόφιλοι” και οι “παιδεραστές” άρχισαν κάποια στιγμή να εσωτερικεύουν την εικόνα που τους απέδιδαν οι διώκτες τους και να γίνονται τρόπον τινά βασιλικότεροι του βασιλέως.

Η τακτική “κοινοτήτων” [my butt] όπως η ομοφυλοφιλική, είναι να παίρνουν τα στατιστικά στοιχεία και να τα “ακυρώνουν” βαφτίζοντάς τα “ρατσισμό” και “στερότυπα”.
Είναι δεδομένο ας πούμε ότι στις ΗΠΑ, παρόλο που οι άνδρες που “συνευρίσκονται” με άνδρες [ανεξαρτήτως του αν είναι “επαγγελματίες ομοφυλόφιλοι” (Κούγιας) 😊 ή όχι] αντιπροσωπεύουν ποσοστό της ταξης του 2-7% του πληθυσμού, το 70% των περιπτώσεων HIV αφορά σ’ αυτό το γκρουπ.
Βασικός λόγος το πολύ πιο επικίνδυνο για τη διάδοση του ιού …πρωκτικό σεξ.

Κάπως έτσι πέθανε από aids κι o Aσίμωφ. Κατά τάλλα εγκληματίες είναι οι ανεμβολίαστοι..

Το θέμα είναι ότι το απέκτησε κιόλας…