.. and a lucky new year!🍀

…”Θα τη βρούμε την άκρη” με το νέον έτος (εμένα μου λες;☺️) Τρέχω τώρα να ετοιμαστώ για να συνεορτάσω με πεθερικά etc.
ΚΑΛΗ ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑ!!! 🥃🍷🍻🥂

Δεν ξέρω τι περιθώρια έχει μια χώρα που επιβιώνει εδώ και χρόνια τυπώνοντας αυθαίρετα πληθωριστικό χρήμα εκτός από το να επιχειρίσει την καταστροφή αυτών που διαχειρίζονται τον πραγματικό πλούτο των εθνών και μαζί με αυτούς την καταστροφή όλων μας. Πέραν της όποιας προόδου στο χώρο της τεχνητής νοημοσύνης το μόνο σημάδι σύγχρονου αμερικανικού σφρίγους αποτελεί κατά τη γνώμη μου ο τραμπισμός ως θρησκεία και αυτό ανεξαρτήτως της πραγματικής αξίας του ίδιου του Τραμπ. Δεν γνωρίζω αν είχε κάτι παρόμοιο κατά νου ο Κονδύλης όταν μιλούσε για μια νέα μορφή θρησκευτικότητας – θα μπορούσε για παράδειγμα να εννοεί τη λατρεία της επιστήμης – δεν παύει όμως να είναι κάτι πρωτόγνωρο σε παγκόσμιο επίπεδο for better or worse.

Εγώ πάλι πιστεύω ότι η αισιοδοξία είναι ένα είδος αντακλαστικού – ένα εναλλακτικό όνομα για τη “ζωϊκή μας ενέργεια” ας πούμε. Ως εκ τούτου, είναι αδύνατο, όχι μόνο να την διαθέτει η AI 🙂 αλλά και να μη την διαθέτουμε εμείς. ‘Όσοι ζωντανοί’ τουλάχιστον.
Άλλο πράγμα βέβαια το American greatness και άλλο η “κανονικότητα”. Στην πραγματικότητα η αμερικανοποίηση αποτελεί εξ αρχής την αντιστροφή της.
Αλλά το βασικότερο που φαίνεται να έχει ξεχαστεί ως προς την Αμερική είναι άλλο, και δεν ξέρω αν είναι δυσοίωνο ή ευοίωνο : μιλώντας για ανερχόμενες δυνάμεις/οικονομίες κτλ. και θεωρώντας την επικράτηση του άξονα Ρωσίας – Κίνας αναπόφευκτη, παραλείπουμε ότι στην πραγματικότητα, εκπρόσωποι του “παλιού” είναι αυτές ακριβώς οι χώρες, με ιστορία αιώνων και χιλιετηρίδων αντίστοιχα. Κι ότι αυτή που εξακολουθεί, παρά το νυν χάλι της, να αντιπροσωπεύει το “καινούργιο”, το σφρίγος και τη νεανικότητα, είναι η Αμερική.

Την τελευταία πενταετία οι δικαιολογημένα ή αδικαιολόγητα αισιόδοξες προοπτικές για τον άνθρωπο έχουν κατά τα φαινόμενα εκλείψει. Πάνε πια οι εποχές του “where no man has gone before”. Ευσεβείς ή ασεβείς πόθοι όπως η “επιστροφή στην κανονικότητα” και το “make america great again” έχουν στην καλύτερη περίπτωση ένα παθητικά νοσταλγικό, στη χειρότερη ένα σκυθρωπά επιθετικό χαρακτήρα. Δεν θυμάμαι τι ακριβώς είχα κατά νου όταν κάποια στιγμή μεσούσης πανδημίας υπέθεσα ότι ο μόνος κερδισμένος από την κρίση θα ήταν η τεχνητή νοημοσύνη. Το σίγουρο είναι ότι λίγα χρόνια μετά είναι η μόνη που δικαιούται να αισιοδοξεί.

Δίσεκτο μπορεί να μην είναι, μπαίνει όμως “με τις καλύτερες προοπτικές”…
Ο λόγος, προφανώς, για τον οποίο δε γίνονται ούτε διαδηλώσεις ούτε τίποτα – ακόμα και τα διάφορα CNN παραδέχονται, τρόπος του λέγειν, κάποια λάθη τους – είναι ότι υπάρχει στρατηγική συσπείρωση και σχέδια εκπονούμενα επί χάρτου.