Μην ξεχνάμε και τον …Βία τον Πριηνέα [“αρχή άνδρα δείκνυσι”] 🙂

Πρόκειται για καθίκια αδίστακτα. Εν τω μεταξύ το ίματζ του Άδωνι τον τελευταίο χρόνο – κάτι το βαψομαλλιάδικο, κάτι η αμφίεση – φέρνει ανάμεσα σε νεκροθάφτη και σε βρυκόλακα.

Και αυτό ισχύει σίγουρα, αλλά πάντως το ποσοστό των πλήρως εμβολιασμένων δεν ξεπερνάει το 20-25%. Ο τρόπος με τον οποίο απευθύνονται στο κοινό άτομα τύπου Άδωνι Γεωργιάδη [“εμβολιαστείτε για να μπορείτε να χορεύετε στα πανηγύρια” κτλ.] υποδηλώνει ωμό εκβιασμό, και αυτό επειδή τα αποτελέσματα δεν είναι τα αναμενόμενα.

Το πρόβλημα με την κριτική των κυβερνητικών χειρισμών δεν είναι τόσο οι αριθμοί [υπάρχουν μπόλικοι “εκεί έξω” που …στηλιτεύουν ακατάπαυστα] αλλά η βλακώδης πολιτικοποίησή της [ενώ ο ΣΥΡΙΖΑ σε τίποτα ουσιαστικά δεν διαφέρει, παρά τις διαφοροποιήσεις του “γραφικού” Πολάκη].
Πράγματι αυτό στο οποίο πρέπει να εστιάσει κανείς είναι το ζήτημα της αναποτελεσματικότητας των εμβολίων, η οποία προκύπτει από τα δικά τους λεγόμενα, αν κάποιος κάτσει και τα αναλύσει. Αλλά και στο ζήτημα της υποχρεωτικότητας το οποίο πιθανώς έχει έρθει στο τραπέζι χάριν μελέτης των ανιδράσεων. Οι οποίες δεν είναι ευκατφρόνητες, απ’ όσο μπορώ να καταλάβω τουλάχιστον.
Δεν νομίζω επίσης ότι έχουν εμβολιαστεί οι περισσότεροι απο τους ενήλικες, εξ ου η λύσσα των τηλε-ειδικών με το …80% που πρέπει να φτάσουμε για να αρχίσουμε να συζητάμε για ανοσία. Είναι φανερό, ή έστω πιθανό, ότι όλο αυτό γίνεται μήπως και φτάσουμε τελικά το ζητουμενο 50-60 % [αυτό το οποίο έχοντας φτάσει το Ισραήλ χαρακτηρίζεται ως παγκόμσιος ηγέτης του εμβολιασμού, με τείχος ανοσίας et al].

Η “αντίσταση” μέσω των social media έχει νόημα όχι ως αληθινή αντίσταση αλλά ως συμμετοχή στη σφυγμομέτρηση της κοινής γνώμης, η οποία γενικά δεν περνάει απαρατήρητη. Ένα [αρνητικό] παράδειγμα αυτού ήταν η αναβολή του “Συνεδρίου Γονιμότητας” [τελική επιβεβαίωση της βλακείας των διοργανωτών του].
Υπό αυτή πάντως την έννοια θεωρώ ότι έχει νόημα μια κάποια συμμετοχή σ’ αυτό το πανηγύρι. Εννοείται ότι στο βάθος διαγράφεται το αδιέξοδο που λες, καθότι στην μέθοδο των “εν λόγω” εντάσσεται και η διαδικασία της υποβάθμισης του φρονήματος / μεταστροφής της κοινής γνώμης. Απλώς στην παρούσα φάση, υπάρχουν θέματα τα οποία δεν βλέπω να περνάνε εύκολα, όπως κυρίως ο εμβολιασμός στα παιδιά. Τυχόν επιβολή του χωρίς σοβαρή αντίδραση θα σημάνει ότι το κόλπο είναι λήξαν. Έχω μεγάλη περιέργεια. Και ταυτόχρονα σκέφτομαι πόσο σωτήρια ήταν η απόφασή μας να μην τεκνοποιήσουμε : το τι μπουρδελοκατάσταση ερχόταν ήταν φανερό σε όσους δεν κοιμούνται τον ύπνο του δικαίου, από τα early ’00s. Αν αυτή τη στιγμή υπήρχε και παιδί στο προσκήνιο, δεν θέλω να σκέφτομαι πώς θα ήμουν.