Αυτό, υποθέτω πάντα απ’ τα λίγα που έχω διαβάσει, δεν έχει εμφανιστεί ακόμα κάποιος να το πει – θα γίνει βέβαια, no doubt about it.
Η πλάκα είναι ότι ανοίγω το κομπ. σήμερα πρωί-πρωί, σκεπτόμενος να γράψω ένα σημείωμα του τύπου “για τις επόμενες μέρες θα περιοριστούμε σε λίγα μουσικά posts” ή κάπως έτσι. Και πέφτω πάνω σ’ αυτό.

Στημένη πάντως η απόπειρα δολοφονίας – ως απόπειρα δηλαδή και όχι ως δολοφονία – δεν ήταν με τίποτα. Κανένας δεν μπορεί να πυροβολήσει από απόσταση με τόση ακρίβεια ώστε να πετύχει το αυτί και όχι για παράδειγμα το μάτι.

Ο ροσγέ επιμένει 1. Γιατί τα έχει χαμένα. Και 2. Γιατί μέσα στο χάσιμό του πιστεύει ότι είναι ο μόνος που μπορεί να νικήσει τον Τ. και ως εκ τούτου να σώσει απ’ τη φυλακή το κωλοπρεζάκι το γιο του. Τον οποίο αναγόρευσε πρόσφατα σε …σύμβουλο.

Είτε παραμείνει πάντως ο Μπάιντεν είτε αντικατασταθεί, το παιχνίδι φαίνεται χαμένο για τους Δημοκρατικούς. Εκτός κι αν ο γέρος ξέρει κάτι που εμείς αγνοούμε.

Θα θυμάσαι βέβαια το ρητό του Dr Gregory House: Everybody Lies. Τον τελευταίο καιρό χαράμισα λίγο από τον ούτως ή άλλως άχρηστο χρόνο μου για να διαπεράσω τη φαινομενολογία του ψέματος χωρίς ιδιαίτερο αποτέλεσμα. Το ζήτημα δεν είναι τόσο το γιατί ο κόσμος μας βασίζεται στο μεγαλύτερο μέρος του σε ασύστολα ψέματα, όσο το γιατί ορισμένοι επιλέγουν ενάντια σε όλο τον κόσμο την αλήθεια, παρόλο που στο τέλος βρίσκουν μόνο τον μπελά τους. Το μεγαλύτερο ενδιαφέρον έχει κατά τη γνώμη μου το αναίτιο, ιδιοπαθές ψέμα, που είναι ακόμα πιο διαδεδομένο και από την αναίτια βία. Σε πολλές περιπτώσεις και μόνο το γεγονός ότι κάποιος λέει απλώς την αλήθεια στη θέση του καθιερωμένου ψέματος προκαλεί την ίδια περίπου κοινωνική αποστροφή που θα προκαλούσε η δημόσια επίδειξη των γεννητικών του οργάνων. Και ως γνωστόν δεν υπάρχουν ωραία γεννητικά όργανα.. παρόλο που στην πραγματικότητα υπάρχουν.

Επ’ αυτού ούτε συζήτηση. Προσωπκά το εισπράττω στο maximum, καθότι μένω σε ρετιρέ πολυκατοικίας 40 χρόνων +, η μόνωση της ταράτσας της οποίας είναι κυριολεκτικά για τα μπάζα, με αποτέλεσμα περισσότερο κρύο το χειμώνα και περισσότερη ζέστη το καλοκαίρι, και με μια εντελώς γελοία και κτηνώδη κατάσταση ως προς τους λόγους που αυτό δεν διορθώνεται. Ελπίζω να είναι το τελευταίο καλοκαίρι που περνάμε εδώ.
Τούτων δοθέντων, εφέτος, μέχρι στιγμής τουλάχιστον, έχω ανοίξει λιγότερο air condition από όλες τις τελευταίες χρονιές.

Πάντως περίπτωση μη υπάρξεως ενορχηστρωμένου ψέματος, εφ’ όλης της ύλης, δεν υπάρχει. Γιατι εντάξει ο φερ’ ειπείν Λυγερός μπορεί να μην είναι ο “εξυπνότερος Έλληνας”, αλλά και τελείως ηλίθιος δεν είναι. Τουλάχιστον στο βαθμό που χρειάζεται για να μη λέει κουβέντα περί Μπάιντεν ας πούμε, πέρα απ’ το φοβερό “όσοι ζητούν από τον Μπάιντεν να κάνει cognitive test θα έπρεπε να το κάνουν οι ίδιοι” – αυτό μετά το ντιμπέιτ.
Μπορεί να ακούγεται απλοϊκό ή παιδαριώδες, αλλά εξακολουθώ να αισθάνομαι ανατριχίλα στη σκέψη ότι υπάρχουν άνθρωποι που σε κοιτούν στα μάτια και λένε ωμά ψέματα.
Υποθέτω το φοβερό επιχείρημά τους είναι εκείνο του Τζακ Νίκολσον στο “A Few Good Men” (ισχύει εξ ίσου για στρατιωτικούς, γιατρούς και λοιπούς επιστήμονες)

https://youtu.be/9FnO3igOkOk?si=EheIvxpNij9boWTw

Αυτό ακριβώς. Επίσης είναι οι μόνοι για τους οποίους δεν ισχύει το κλασικό “η εξουσία διαφθείρει, η απόλυτη εξουσία διαφθείρει απόλυτα”, παρόλο που είναι οι κατ’ εξοχήν με εξουσία και στο απυρόβλητο : καμιά από τις γελοίες προσωπικότητες που προειδοποιούσαν για σημεία και τέρατα απ’ τα ’60s – ’70s δεν κατηγορήθηκε επίσημα για κάτι / απομονώθηκε απ’ την ακαδημαϊκή κοινότητα. Για να μη μιλήσουμε για τη συμμορία του Covid, κάποιοι απ’ τους οποίους πολιτεύθηκαν κιόλας.

Τα τελευταία χρόνια έχει καθιερωθεί επίσημα η αντίληψη ότι για κάποιο λόγο οι “επιστήμονες” – λες κι ένας γεωργός ή ένας ζωγράφος για παράδειγμα δεν είναι στον τομέα του επιστήμονας – εξ ορισμού δεν κάνουν λάθη, δεν λένε ψέματα, δεν εξυπηρετούν συμφέροντα, δεν είναι στενοκέφαλοι, εγωιστές, φανατικοί και ανόητοι. Όλος ο υπόλοιπος κόσμος είναι, αυτοί όχι.

Μια ζωή (για …πλανητικής ζωής διάρκεια μιλάμε) λαμβάνουν χώρα κλιματικές αλλαγές. Το πιο κραυγαλέο στοιχείο ανεντιμότητας (βλ. φτωχομπινεδισμού) απ’ όσα αφορούν στο “ανθρωπογενές” …climate boiling είναι η παραχάραξη δεδομένων από συγκεκριμένες περιόδους ώστε το αποτέλεσμα να “δένει” με το επιθυμητό αφήγημα. Κάτι τέτοιο αποκαλύφθηκε για πολλοστή φορά πρόσφατα.
Αλλά ακόμα και το ίδιο το μαζικής κλίμακας Climategate Scandal του 2009 – στο οποίο είχα αναφερθεί στον τότε ΗΧΟ – κουκουλώθηκε με συνοπτικές διαδικασίες, παρά τα απίστευτα emails ανάμεσα σε επιφανείς κλιματολόγους που είχαν διαρρεύσει, στα οποία αναφέρονταν στον επηρεασμό και την …ανάγκη επηρεασμού διαφόρων data, όπως και στη “σίγαση” συγκεκριμένων συναδέλφων. Το “οικουμενικό consensus” (my ass) περί κορωνοϊού δεν είναι η πρώτη επιστημονικοφανής συνωμοσία εναντίον της ανθρωπότητας.

Κλιματική αλλαγή θα υπάρξει αναπόφευκτα κάποια στιγμή για οποιουσδήποτε λόγους, κατά πάσα πιθανότητα όμως θα είναι το μικρότερο κακό.

Καλά τώρα, η “επιστημονική” βάση των μιντιακών αναφορών στο θέμα είναι για τα πανηγύρια. Εδώ οι τύποι επικαλούνται ως επιχείρημα για την κλιματική αλλαγή τις …πυρκαγιές, ενώ οι εμπρησμοί για τους οποίους δεν σταματούσαμε να ακούμε μέχρι μια εποχή, τείνουν σήμερα να απαλειφθούν από το plot.
Αλλά και να δεχτει κανείς την ύπαρξη κλιματικής αλλαγής, το διασκεδαστικό είναι η απόδοσή της κατ’ αρχήν στο CO2. Αυτό αντιπροσωπεύει το 0.0415% της ατμοσφαιρικής σύνθεσης, η δε αύξηση της (ανθρωπογενούς) έκλυσής του είναι σταθερή σε ολόκληρο σχεδόν τον 20ο αι., ακόμα και σε περιόδους κατά τις οποίες ο πλανήτης …κρύωνε, όπως τα ’60s και τα ’70s. Εξ αυτού του τελευταίου είχαν προκύψει τα σενάρια για τα οποία μίλαγα τις προάλλες, για το CO2 το οποίο, τότε, απειλούσε με Νέα Εποχή Παγετώνων και εξαφάνιση της ζωής μέχρι το 2.000.