Η πλάκα είναι ότι, μιλώντας για τον εαυτό μου πάντα, μόνο τεχνοφοβικός δεν αισθάνομαι. Λάτρης της επιστημονικής φαντασίας είμαι από παιδάκι, άρχισα να προγραμματίζω μουσική από το 1991 και σερφάρω στο διαδίκτυο απ’ την πρώτη στιγμή που υπήρξε διαδίκτυο [1993]. Μεγάλο μέρος της βιβλιοθήκης μου αποτελείται από βιβλία “εκλαϊκευμένης επιστήμης” – το πρώτο που αγόρασα ποτέ ήταν το “Φυσική και Φιλοσοφία” του Χάιζενμπεργκ στα μακρινά early ’80s.
Ο κωλοτυπάκος στον οποίο αναφερόμαστε είναι αντιπροσωπευτικός του είδους του : ένας αγράμματος που δεν μπορεί να βάλει δυο λέξεις στη σειρά. Το μόνο του “επιχείρημα” είναι ένα πτυχίο που, στην καλύτερη [όχι και πιθανότερη] περίπτωση, απέκτησε όντας ικανός αποκλειστικά στην “ειδικότητά του”.