Πιθανότατος είναι κατά τη γνώμη μου ο συνδυασμός όλων των παραπάνω. Απλώς ποικίλουν κατά περίσταση τα ποσοστά συμμετοχής του κάθε παράγοντα. Κάποιες φορές κυριαρχεί ο κυνισμός, άλλες φορές η ανοησία και άλλες ο.. τηλεχειρισμός.

Νομίζω ότι η υπόθεση Πισπιρίγκου έχει συνέχεια, το μάτι μου πήρε κάποια νέα συνήγορο υπεράσπισής της, συμπαθούς εξ όψεως τουλάχιστον. *
Ως προς τα πολιτικά, έχεις μια “κυβέρνηση” και ένα εσμό δημοσιολόγων / σχολιαστών (Μπακογιάννη, τσουτσέκια του ΕΛΙΑΜΕΠ και δε συμμαζεύεται) οι οποίοι από τη μια παρουσιάζονται σούπερ συμβιβαστικοί με την Τουκρία (“πρέπει κάπως να τα βρούμε”, “είναι πολύ ισχυροί”, “είναι παίκτες” κλπ.) και αφετέρου σούπερ πολεμοχαρείς σε ό,τι αφορά τη fuckin’ Ουκρανία. Δηλαδή, αν ο γέρο-Καραμανλής μιλούσε για απέραντα φρενοκομεία στα middle ’90s αναρωτιέται κανείς τι θα έλεγε αν έσκαγε μύτη σήμερα ας πούμε.
Τα πράγματα είναι μετρημένα κουκιά κατά την αποψή μου : η μιλάμε για ασυνήθιστα επίπεδα κυνισμού, με τα μέλη της Κουλοκυβέρνησης να ασχολούνται αποκλειστικά με τις προσωπκές ατζέντες τους. Ή μιλάμε για πρωτοφανή επίπεδα ηλιθιότητας, ανικανότητας και ασχετοσύνης. Ή …από κάποια κατεργασία τους έχει περάσει ο μπάρμπα-Klaus in the first place (στο στάδιο των …Young Global Leaders). Κάποιο μηχάνημα που μπαίνεις απ’ τη μια μεριά φυσιολογικός άνθρωπος και βγαίνεις απ’ την άλλη Manchurian Candidate or something. Με αυτό φυσικά να ισχύει και για τους “Ευρωπαίους εταίρους”. Δεν μπορεί να υπάρξει άλλη εξήγηση απ’ το ότι τα τεκταινόμενα αποτελούν κεφάλαιο του Great Reset – ανήκον στο ίδιο “εσωτερικό” αφήγημα με τον κορωνοϊό.

* Εντόπισα την παρουσία της μέσω του οχετού επιθέσεων που ήδη αντιμετωπίζει απ’ τα (σόσιαλ) μίντια.

Να πω την αμαρτία μου, δεν είμαι και πολύ αισιόδοξος. Ειδικά μετά την προδιαγεγραμμένη καταδίκη της Πισπιρίγκου τρεις λέξεις μού έχουν κολλήσει : Lunatics Reign Supreme.

Δίκιο έχεις. Και η διαπίστωση έχει μεγαλύτερο βεληνεκές απ’ ότι φαίνεται εκ πρώτης όψεως. Με βάζει σε διάφορες σκέψεις.
Δε νομίζω πάντως ότι η οικογένεια βαίνει προς κατάργηση. Δεν αφήνω την εαυτό μου να πιστέψει ότι μπορεί να περάσει το σχέδιο των WEF-EU για “συνέχιση του πολέμου στην Ουκρανία για άλλα 10 χρόνια, ώσπου να ετοιμαστούμε για να αντιμετωπίσουμε τους Ρώσους”🤪 (κάτι τέτοια ακούγονται, όχι μόνο από την κυρία Κάργια). Πιστεύω ότι μια αλλαγή σκηνικού / μεταστροφή της Ευρώπης είναι ζήτημα χρόνου.

Δεν είχα κατά νου τόσο τη θεολογική διάσταση του ζητήματος όσο τη λαογραφική. Με άλλα λόγια οι “μητριαρχικές” οικογένειες της νεότερης Ελλάδας είχαν μεγαλύτερη ομοιότητα με τις αντίστοιχες του Μεξικού παρά με αυτές της αρχαίας Ελλάδας, εξ ου και η θέση της Παναγίας ως πρωταρχικής οιονεί θεότητας. Θα μου πεις τώρα τι καθόμαστε και συζητάμε σε μια εποχή που η έννοια της οικογένειας είναι σχεδόν απαρχαιωμένη.

Η Δήμητρα, και η παρεμφερής τρόπον τινά Ίσις, μεταπηδήσασα εδώ από Αίγυπτο την ελληνιστική περίοδο, μπορούν με ασφάλεια να θεωρηθούν βερσιόν της “Θεοτόκου”. Και οι τρεις έχουν να κάνουν με γλυκές (μητρικές) αγκαλιές, αναγεννήσεις, γονιμότητες, κοκ.

Και σε μας κάποιο ρόλο έπαιξε οπωσδήποτε η Μεσόγειος και η Ορθοδοξία. Σίγουρα πάντως δεν είναι αρχαιοελληνικής προελεύσεως.

Δεν θυμάμαι λεπτομέρειες, αλλά νομίζω ότι με την κατάκτηση των Ισπανών, εχόντων επίσης αδυναμία στην Παναγία, το συγκεκριμένο ιερό πρόσωπο υποκατέστησε κάποιο προϋπάρχον αντίστοιχο, των εντοπίων. Κάποιο είδος Μητέρας της Γης or something.