Και να ξαναβγεί, τα περιθώρια κινήσεων είναι πολύ πιο στενά σε σχέση με την προηγούμενη φορά. Θα ήταν ενδιαφέρον βέβαια να τον δούμε για ποικιλία μέσα σε μια πολιτική σκηνή “γεμάτη ζωντανούς νεκρούς” (κατά τις πρόσφατες του Ερτογάν) αλλά δεν ξέρω αν αυτό θα μπορούσε να επηρεάσει σημαντικά την προδιαγεγραμμένη πορεία των πραγμάτων.

…έως και 100%. Το πρόβλημα είναι ότι το εν λόγω κατεστημένο δείχνει εντελώς ανίκητο. Και από τη στιγμή που διέπεται από το περίφημο military-industrial complex, το οποίο με δυο πολέμους εν εξελίξει είναι στα ντουζένια του [μιλάμε για “παραγγελίες” δισεκατομμυρίων που τρέχουν – προηγουμένως άκουγα μια ανάλυση επ’ αυτού και είχα φρίξει] …ΑΝΤΕ να τον αφήσουν να επανεκλεγεί. Πραγματικά είμαι ακόμα πιο περίεργος απ’ όσο είμαι ανήσυχος για το τι θα συμβεί στις εκλογές του ’24 [αν φτάσουμε ως εκεί].
Γιατί το πράγμα έχει γίνει τελείως σκανδαλώδες : η λύσσα εναντίον του στη διάρκεια της θητείας, φαντάζει overdose αβρότητας μπροστά σ’ αυτό που συμβαίνει σήμερα. Έως και δικαστική απαγόρευση έχει λάβει ο τύπος να μη μιλάει δημόσια [πχ. στις προεκλογικές ομιλίες] για τις “νομικές” διώξεις εναντίον του. Την οποία απόφαση έγραψε φυσικά στ’ αρχίδια του, με αποτέλεσμα να πληρώνει πρόστιμα κάθε τόσο.

Totally true. Ειδικά οι αρχικές προεκλογικές “αναλύσεις” – λέμε τώρα, γιατί έχει την τάση να πηγαίνει κατευθείαν στο ψητό – του Τραμπ με είχαν εντυπωσιάσει βαθύτατα, ιδιαίτερα σε ζητήματα εξωτερικής πολιτικής. Ανήκει στο σπανιότατο πλέον είδος ανθρώπου που προτιμάει να βλέπει με τα μάτια του παρά να σκέφτεται από δεύτερο χέρι. Τα λάθη που έκανε τελικά στην πράξη – και κατά τη γνώμη μου δεν είναι μόνο τα εμβόλια – προέρχονται κατά 99% από την αποτυχημένη προσπάθειά του να υπερνικήσει την “τριβή” του “βαθέος” αμερικανικού πολιτικο-οικονομικού κατεστημένου.

Ο Τραμπ […ξαναεπανέρχομαι] είχε σε όλα σχεδόν δίκιο, με κύρια εξαίρεση φυσικά τα εμβόλια. Υπάρχει ένα πρόβλημα που μοιράζεται με άλλους του είδους του : οι ιδιαίτερα ευφυείς άνθρωποι σπανίως διακρίνονται στον διπλωματικό τομέα : στην πραγματικότητα διακρίνονται απο ένα είδος ντομπροσύνης, βλ. : “γκαγκουρίλας” που τους καθιστά μη βιώσιμους στο πλαίσιο της “οργανωμένης κοινωνίας” – εξ ου και η συνήθης αποτυχία τους. Πολύ απλά [ο πρώτος που είχα ακούσει να το λέει ήταν ο Ζάππα – ήμουνα σπόρος και μου έμεινε] έχουν πρόβλημα με το να λένε ψέματα.

…Και η “φιλοξενία” τους στα λαγούμια της Χαμάς φυσικά, εξ ου και η χερσαία επίθεση αναβάλλεται, και θα αναβάλλεται Θεού θέλοντος επ’ άπειρον.
Η πανουργία των Αραβομουσουλμάνων είναι τουλάχιστον εφάμιλλη της των [ομόφυλών τους] Ισραηλιτών, ξεκινώντας από την one in a trillion πολιτικοστρατιωτική ιδιοφυία του ίδιου του Μωάμεθ – ο οποίος by the way ξεκίνησε την κατακτητική καριέρα του αποκεφαλίζοντας Εβραίους.
Και προφανώς είχες δίκιο εξ αρχής ως προς το ότι το Ισραήλ δεν έχει καμιά σχέση μ’ αυτό που ήταν κάποτε, από πλευράς πολεμικής ετοιμότητας. Η “νέα τεχνολογία” ευθύνεται και εδώ για την ατόνιση σε σημείο αναπηρίας του ανθρώπινου παράγοντα. Ευνοημένοι καθίστανται ως εκ τούτου στρατοί “ανορθόδοξα” οργανωμένοι.