Ένα υποθετικό σενάριο έφερα – και όχι το χειρότερο, mind you, από τα πολλά που τρέχουν στο μυαλό μου. Καθόλου απίθανο παρεμπιπτόντως. Εδώ χαιρέτησε σύσσωμος ο πλανήτης ως απελευθερωτές τους τζιχαντιστές της Συρίας. These are the days of miracle and wonder!
https://www.youtube.com/watch?v=Uy5T6s25XK4

Ούτε δίκην αστεϊσμού δεν θα πρότεινε κάτι τέτοιο, τόσο χιούμορ δεν νομίζω να διαθέτει. Οπότε μένω στα (όχι τόσο) αμελητέα οφέλη.
Ως προς τους τουρκόχοιρους, μένει να φανεί αν θα παραμείνουν κερδισμένοι απ’ την υπόθεση όσο φαίνονται επί του παρόντος…

Μιας και “αυτό που κάνω” κατά βάση δεν είναι άλλο από το να spoiling people’s party, να επισημάνω απλώς ότι τα οφέλη που αναφέρεις καθίστανται αμελητέα μπροστά στο ενδεχόμενο να προτείνει πχ κάποια στιγμή δίκην αστεϊσμού ο Μασκ στους φίλτατους – λόγω επενδύσεων – Τούρκους να ελευθερώσουν τη χώρα μας από την τελευταία (γιατί τελευταίοι θα μείνουμε) μη πατριωτική κυβέρνηση της Ευρώπης. Δεν μου ακούγεται σαν κάτι που δεν θα του ταίριαζε.

Ο λόγος που ανέφερα τον Μπετόβεν ήταν γιατί πρόκειται για κλασική περίπτωση “μυαλού εν δημιουργική εγρηγόρσει”, η οποία καθιστά τον άνθρωπο “αυτιστικό” / αδιάφορο για το τι κύκλους “ταράττει” ο ίδιος. Αυτό προσπαθώντας να δώσω ελαφρυντικό σε άλλα μυαλά εν δημιουργική εγρηγόρσει = τα των δημιουργών καταστροφικής τεχνολογίας.
Ανθρωποι σαν κι αυτούς τους οποίους αναφερόμαστε όμως, πολιτικά και παρεμφερή αυτών όντα, κάνουν αυτό που κάνουν όχι όπως εσύ κι εγώ, αλλά βάσει σχεδίου και λαμβάνοντας υπόψη σειρά μελλοντικών κινήσεων.
Οι αναμένοντες κάτι καλό απ’ την κατάσταση, έχουν υποθέτω ξεκαθαρίσει μέσα τους ότι αναφέρονται κυρίως στην Αμερική (ουδέποτε υποσχέθηκε κάτι ο κυρ-Τραμπάκουλας σε κάποιον άλλο).
Αν περισσέψει κάτι και για μας – κάποια διευθέτηση του πράγματος με Ρωσία, κάποια υποβάθμιση της ΕυρωπαΪκής Ένωσης – ας είναι. Σε οποιαδήποτε περίπτωση, και μόνο τα ΛΟΑΤΚΙλίκια και η μεταναστολαγνεία να υποχωρήσουν λίγο, δεν είναι ευκαταφρόνητο.

Τον Μασκ ως γνωστόν αρχικά τον συμπαθούσα – το ίδιο και τον Τραμπ εννοείται – αλλά πλέον φοβάμαι ότι ο τύπος είναι ο χειρότερος απόλους. Δεν ξέρω επίσης κατά πόσον δικαιούται να δηλώνει “συντηρητικός” κάποιος που έχει εγκαταλείψει την πατρίδα του, έχει παντρευτεί δέκα φορές, δεν πιστεύει στο θεό και ηγείται της ταχύτερα εξελισσόμενης τεχνολογίας του 21ου αιώνα. Τα ίδια mutatis mutandis ισχύουν και για τους περισσότερους του συναφιού της alt-right με την εξαίρεση ορισμένων.. κάποιας ηλικίας και οπωσδήποτε όχι του Τραμπ. Anyway για μένα το ιδεολογικό μέρος είναι δευτερεύον. Δεν υπάρχουν ιδέες, υπάρχουν άνθρωποι – για να παραθέσω και πάλι τα λόγια του προφήτη – που δρουν μέσα σε συγκεκριμένες συνθήκες και συσχετισμούς δυνάμεων. Το θέμα για μένα δεν είναι τόσο τι πιστεύει κανείς – παρόλο που ορισμένες ιδεολογίες έχουν την τάση να προσελκύουν συγκεκριμένες κατηγορίες ανθρώπων – όσο πότε το πιστεύει, γιατί το πιστεύει, αν όντως το πιστεύει και φυσικά ποιος το πιστεύει. Έτσι μάλιστα όπως τα μείζονα ερπετά επιδίδονται σε άνευ προηγουμένου ανταγωνισμό για το ποιο θα γλύψει καλύτερα τον κώλο του νέου godfather – as I had foreseen – δημιουργείται για μένα τουλάχιστον και αξεπέραστο αισθητικό πρόβλημα.

Η πλάκα είναι ότι ο προαλειφόμενος ως σούπερ σταρ της υπερπαραγωγής “AI Revolution”, Elon Musk με τ’ όνομα, είναι ένας πρώην liberal, υπό την αιγίδα σήμερα της “δεξιάς”, της οποίας ηγείται κάποιος …επίσης προερχόμενος από τους κόλπους του δημοκρατικού κομματος.

Αν κάποια απ’ τις δύο δικαιούται να φέρει τον παραδοσιακό τίτλο, πράγμα για το οποίο αμφιβάλλω, “αριστερά” και “δεξιά” ταυτίζονται μέσω των ομοιοτήτων τους αλλά και διαφοροποιούνται μέσω των διαφορών τους – προσωπικά επιλέγω σαν προσέγγιση το δεύτερο. Ως προς αυτό, τα πράγματα μπορούν, έτσι νομίζω δηλ, να συμπυκνωθούν στο κλασικό : μέτρον άριστον. Και η liberal παράταξη (η υποτιθέμενη αριστερά, η οποία ζει την ουτοπία του εκπληρωμένου σοσιαλισμού υπό την επήρρεια hi tech παραισθησιογόνων) έχει πάρει διαζύγιο απ’ την έννοια του μέτρου έχουσα ως βασικό της σύνθημα το “impossible is nothing”. Λανσαρισμένο σαν επαναστατικό πρόταγμα, η διατύπωση κάποιου ενδοιασμού για το οποίο αποτελεί το ισοδύναμο του …Χίτλερ.
Αυτή είναι μια εντελώς άρρωστη κατάσταση. Και αν και δεν αποτελεί γέννημα κάποιας ιδεολογίας πέρα από εκείνη που παράγει με ρυθμούς 4th industrial revolution η νέα τεχνολογία, οι αυτοονομαζόμενοι αριστεροί – liberals είναι οι πιο ευάλωτοι σ’ αυτήν, λόγω του ότι το “impossible is nothing” είναι νέας τεχνολογίας προϊόν επίσης.

Αν πάλι κάνω λάθος – υπάρχει και το προηγούμενο Μητσοτάκη😉- τόσο το καλύτερο. Το πλεονέκτημα του φασισμού σε σχέση με τον κομμουνισμό είναι ότι ο πρώτος τουλάχιστον σε απογοητεύει.. ευχάριστα.

Αχ.. ωραίες εποχές!😅
Ασχέτως πλάκας πάντως οι “συντηρητικοί” (το ίδιο υποκριτές όσο και οι “προοδευτικοί”) αποτελούν ακόμα μεγαλύτερο κίνδυνο σε πρακτικό επίπεδο – for me that is. Άλλοι μπορεί να έχουν διαφορετικές προτεραιότητες ή μπορεί απλώς να μην τους ενδιαφέρει. Δεν παύω πάντως να είμαι ίσως ο πρώτος που προέβλεψε με απόλυτη βεβαιότητα την κυριαρχία τους και δικαιούμαι πιστεύω να ισχυρίζομαι ότι γνωρίζω κάτι περισσότερο για το θέμα σε σχέση με αυτούς για τους οποίους αποτέλεσε μια δυσάρεστη/ευχάριστη έκπληξη.

https://youtu.be/E1CVlYpUvK0?si=nl6vtXOFJLCzPgRf

Έτσι κι αλλιώς οι προηγούμενοι τους έβγαλαν ετούτους εδώ με την απροσμέτρητη μαλακία τους. Από τη στιγμή πάντως που δεν μπορώ να επιβάλω τη δική μου άποψη, δεν αισθάνομαι την ανάγκη να πάρω το μέρος κανενός. Δε φταίω εγώ αν είναι ο ένας χειρότερος από τον άλλον. Ό, τι περνούσε από το χέρι μου το έκανα και δεν είμαι καθόλου ευχαριστημένος με το αποτέλεσμα. Στο μέτρο του δυνατού από δω και στο εξής θα προσπαθήσω απλώς να περάσω απαρατήρητος.

Σε οποιαδήποτε περίπτωση, επειδή είχα αυτή τη συζήτηση σήμερα με ένα φίλο που μιλούσε για “άλυτο δίλημμα”, για μένα δεν υπάρχει τέτοιο πράγμα : προτιμώ hands down κάτι του τύπου …ΠΑΤΡΙΣ-ΘΡΗΣΚΕΙΑ-ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ (εν πλήρει επιγνώσει του τι συνεπάγεται, και για μένα τον ίδιο) από το μπλοκ woke – ΛΟΑΤΚΙ – Feminazi – Climate activists – medical tyranny. Ξεκαθαρισμένα πράγματα. Τουλάχιστον οι πρώτοι “είναι κάπως”, έχουν ένα στίγμα. Είναι συντηρητικοί και δεν το κρύβουν, υπάρχουν τρόποι να συζητήσεις μαζί τους, ή έστω να περάσεις απαρατήρητος. Οι άλλοι είναι κινούμενη άμμος. Παριστάνουν τη φωνή της προόδου, ενώ είναι ωρυόμενοι φασίστες, και εκτός αυτού …κανονικοί τρελοί για δέσιμο.