…Άμποτε να δημιουργηθεί και ένα νεο-λουδίτικο-με-αξιώσεις ρεύμα, μπας και δούμε καμιά άσπρη μέρα με τη 8#%@#*! “νέα τεχνολογία” που προς το παρόν βρίσκεται στο απυρόβλητο – ο απόλυτος παραλογισμός : η “ανθρωπότητα” εργάζεται πυρετωδώς προετοιμάζοντας τον αντικαταστάτη της.

Definitely. Ο κόσμος χρειάζεται κάτι να πιστεύει. Τα οικονομικά δεν είναι ιδεολογία. Εξάλλου παρατηρείται μια γενικότερη retro/vintage στροφή στην αγορά. Γιατί όχι και στην πολιτική?

Για το ότι το δικομματικό πνέει το “ολίσθια” ούτε λόγος. Ούτως ή άλλως μόνο στα χαρτιά ίσχυε τελευταίως και για το θεαθήναι, και όχι μόνο για την Ελλάδα. Ο λόγος που ο Τραμπ-άκουλας είχε σηκώσει τέτοιο θόρυβο ήταν ακριβώς η “εξωσυστημκότητά του”. Το ότι τώρα γίνεται αποδεκτός από το σύστημα υποδηλώνει ένα είδος μετάλλαξης αυτού του τελευταίου, as in αλλαγή μεθόδου χειραγώγησης του κόσμου – επιστροφή σε μια εκσυγχρονισμένη βερσιόν των (όχι τόσο) “παρωχημένων” (ως τελικά απεδείχθη) “Πατρίς – Θρησκεία – Οικογένεια”.

Τι να του κλάσουν έτσι κι αλλιώς του Μπάιντεν, ο τύπος είναι μοντέλο σε απόσυρση. Στο τελευταίο βιντεάκι που τον είδα πήγαινε μετά φόβου, βήμα-βήμα και υποβασταζόμενος.
Κατά την άποψή μου άλλωστε τα πράγματα θα πήγαιναν καλύτερα γι’ αυτούς αν είχε παραιτηθεί ακόμα αργότερα. Τις δυο πρώτες εβδομάδες, πριν γίνει πασιφανές τι έτρεχε με την ηλίθια, υπήρχε διάχυτο κλίμα ευφορίας και τα νούμερα είχαν απογειωθεί. Αν δεν περιέφερε εαυτήν σε τόσα κανάλια / συνεντεύξεις ίσως δε θα είχαν πάρει χαμπάρι τι βούρλο είναι.
Εν τω μεταξύ για ένα άνθρωπο φύσει εκδικητικό και χαιρέκακο όπως εγώ 😉 😇 δεν υπάρχει πιο χαλαρωτικό απ’ το να βλέπω τους “δημοσιογράφους” και spokesmen γενικώς των Democrats σε αποσβολωμένη παράκρουση. Γιατί ο θρίαμβος του κυρ μαλάκα προβάλλει ακόμα μεγαλύτερος απ’ ότι αρχικά φαινόταν. Τους έχει πάρει το σκαλπ : Όλες (μάλλον) τις swing states, Κογκρέσσο, Γερουσία, και popular vote.

Κάτι διάβασα ότι ρίχνουν λέει το φταίξιμο στον Μπάιντεν γιατί δεν εγκατέλειψε παρά την τελευταία στιγμή κλπ. Φαντάσου να καταλήξουν οι Δημοκρατικοί σαν το Πασόκ ή το Σύριζα. Για μένα πάντως το δικομματικό σύστημα πλησιάζει στο τέλος του. Η Ελλάδα και πάλι στην πρωτοπορία των εξελίξεων!

Θετική όχι βέβαια. Πάγια αντίληψή μου είναι αυτή : …”αγοράζουμε χρόνο”. Το σύστημα είναι σε αναδίπλωση – Plan B : πηγαίντε τους με το μαλακό, με επικεφαλής τον Τραμπ, ήρωα υπεράνω αμφιβολιών και στο απυρόβλητο. Και από δίπλα ο Ιππότης του Free Speech με τα εμφυτεύματα της Neuralink.

Σίγουρα. Το σημαντικότερο πάντως είναι ότι τώρα δεν είναι ο “αντισυστημικός” outsider του 2016. Το τελευταίο διάστημα το “σύστημα” εργάστηκε.. συστηματικά για την επανεκλογή του συμπεριλαμβανομένων και αρκετών μέχρι πρόσφατα ορκισμένων εχθρών του. Και φυσικά δεν το έκαναν από ενδιαφέρον για το κόσμο ή έστω από ανάγκη. Αυτό που κυρίως ελπίζω στο άμεσο μέλλον, είναι να δω καμιά ταινία στο Netflix και στο ΗΒΟ χωρίς ξεκάρφωτη lgtb προπαγάνδα. Μέχρι και τα παιδικά είχαν μολύνει με τις ανοησίες τους οι αθεόφοβοι. Σε καθαρά πρακτικό επίπεδο δυσκολεύομαι να φανταστώ κάποια θετική εξέλιξη, όχι μόνο λόγω των πολιτικών που υποτίθεται ότι θα εφαρμόσει, αλλά εξαιτίας της λογικής των πραγμάτων.

Εν τω μεταξύ η κυρα-Αλογομούρω δεν έχει μιλήσει ακόμα, ψιλοχοντροπρωτοφανές για ήττα τέτοιου επιπέδου. Δεν αποκλείω να βρίσκεται ήδη με κάνα ζουρλομανδύα στο δωμάτιο με τα μαλακά τοιχώματα.🤣🤣🤣
Αυτός που θα είναι καταχαρούμενος, στο βαθμό που έχει επαφή με τον κόσμο, είναι ο γερο-Μπάιντεν.

Αυτός επίσης απ’ τον οποίο περιμένω πολλά, όντας ταυτόχρονα περίεργος και ανήσυχος, είναι ο Kennedy. Το ότι πολιτικός με ατζέντα όπως η δική του (εμβόλια, διατροφή κτλ.) έρχεται αυτή τη στιγμή στα πράγματα, είναι ενθαρρυντικό σε βαθμό …ύποπτο.

Συμφωνώ. In other words, επανεκλέχθηκε λόγω της εμμονής των Democrats στις ίδιες politically correct γελοιότητες, ενώ ο ίδιος εστίασε στα θέματα που ενδιαφέρουν τον κόσμο, μεταναστευτικό, οικονομία, κλείσιμο πολεμικών μετώπων etc.
Κατά την άποψή μου μερικές απ’ τις διαφορές είναι :
1. Πολιτική πείρα προστατεύουσα πιθανώς από κακοτοπιές.
2. Το ρεπ. κόμμα δεν είναι αυτό που ήταν στην αρχή της πρώτης θητείας. Μέλη του τότε GOP έβαζαν πιο πολλές τρικλοποδιές στον Τραμπ απ’ όσες έβαζαν οι Democrats.
3. Ένας βαθμός κόπωσης που δεν μπορεί να μην έχει επέλθει και στους πιο άσπονδους εχθρούς του : δεν νομίζω ότι οι Κλίντον, Ομπάμα etc έχουν το μένος που είχαν 8 χρόνια πριν, και το αυτό θα ισχύει για τα πλήθη των μαλακίων (“γυναικών” κυρίως) που διαδήλωναν στους δρόμους.

Η διαφορά με την πρώτη (απογοητευτική) θητεία του είναι ότι τότε βγήκε παρά την άνοδο της πολιτικής ορθότητας, την οποία μάλιστά βοήθησε άθελά του να γιγαντωθεί. Τώρα επανεκλέχθηκε ακριβώς εξαιτίας αυτής της γιγάντωσης.

Η αριστερά στην Αμερική (και όχι μόνο) είναι πλήρως εργαλειοποιημένη από τους γνωστούς κύκλους, τα επιφανέστερα μέλη των οποίων άλλωστε (ακόμα και οι Soros etc) δηλώνουν “αριστεροί”. Διαδηλώσεις και επεισόδια όπως της προηγούμενης φοράς θα πρέπει ίσως να αναμένονται, αλλά οι ισορροπίες έχουν αλλάξει. Και δεν εννοώ μόνο την εμπειρία που έχει συσσωρεύσει ο DT, και την πιο επιδέξια (“ενωτική”) εσωτερική πολιτική που θα ασκήσει.

Συμφωνώ 100%.
Αμέσως μετά την πρώτη νίκη του Trump το 2016, είχα δημοσιεύσει στον ΗΧΟ ένα κείμενο που, ένα χρόνο αργότερα, αναδημοσίευσα εδώ. Και για το οποίο είμαι (διατί να το κρύψωμεν άλλωστε) “υπερήφανος”.
DONALD DRUMPF – THE REAL MCCOY
https://oannes.gr/donald-drumpf-the-real-mccoy/

Νομίζω ότι ήρθε η ώρα να “δικαιωθεί”, ιδίως η τελευταία του παράγραφος.