Παρεμπιπτόντως μια γελοία εκδοχή του σεναρίου της κυβερνοεπίθεσης δοκιμάστηκε στις περσινές εξετάσεις Λυκείου με μεγάλη επιτυχία. Το υπουργείο παιδείας ισχυρίστηκε δηλαδή ότι ο λόγος της αδυναμίας πρόσβασης των κατά τόπους Λυκείων στην ανυπόληπτη Τράπεζα Θεμάτων ήταν μια συντονισμένη κυβερνοεπίθεση εκατοντάδων χάκερ από το εξωτερικό (!) στις βάσεις δεδομένων του. Με την εξαίρεση κάποιας πανελλήνιας ένωσης πληροφορικάριων or something τα υπόλοιπα ενδιαφερόμενα πρόσωπα δέχτηκαν την εξωφρενική δικαιολογία για την αστοχία των συστημάτων του Πιερρακάκη σαν κάτι το δεδομένο.

Όντως. Γεγονός είναι άλλωστε ότι τα παλικάρια του Νταβός, του οποίου τις συνεδριάσεις είχα παρακολουθήσει όσο στενά μπορούσα, μίλαγαν φέτος κατά “ύποπτο” τρόπο περί επικείμενης …κυβερνοεπίθεσης στο τραπεζικό σύστημα. Πράγμα που θύμιζε επικίνδυνα τις παπαριές του Bill Gates στο Ted Talk του 2015 περί επικείμενου κινδύνου για την ανθρωπότητα που δεν θα έμοιαζε με “αυτό” [πυρηνικό μανιτάρι στην οθόνη του Ted Talk] αλλά με “ΑΥΤΟ” […coronavirus στην οθόνη]. Ήταν από εκείνα που κρατάς στο πίσω μέρος του μυαλού, περιμένοντας τη στιγμή που κάτι θα τα ανακαλέσει. Αυτή εδώ μου φαίνεται τέτοια στιγμή, καθώς ενεργοποιείται ένα είδος κλιμάκωσης διασταυρούμενων end times scenarios : ίσως αφού δοκιμάστηκαν με αποτυχία όλα τα υπόλοιπα [ούτε οι …Εξωγήινοι δεν φάνηκαν να συγκινούν το σύγχρονο πολίτη] φτάνουμε στην τελευταία λύση, που είναι φυσικά η Αποκάλυψη, φουλ επιδραστική στις μάζες, ως σταθερά παρούσα στον κόσμο του θεάματος. Ο αριθμός δε και το status των “προσωπικοτήτων” που εμφορούνται απ’ τις περί αυτήν ιδέες [δεν μιλάω μόνο για Μουσουλμάνους] αποτελεί απόδειξη της βλακείας που ελλοχεύει πίσω απ’ τη “δύναμη”, και ταυτόχρονα τεράστια πηγή ανησυχίας για μας.

Καθόλου απίθανο. Κι αυτό που έγινε με την τελευταία ελληνική χρεωκοπία εδώ που τα λέμε δεν είχε μεγάλη διαφορά. Η απόδειξη ότι επρόκειτο για κάτι καθαρά κατασκευασμένο είναι ότι σήμερα το χρέος μας είναι ακόμα μεγαλύτερο, κι όμως ο Κούλης εισπράττει αβέρτα πληθωριστικά φακελάκια και απανωτές αναβαθμίσεις από τους οίκους αξιολόγησης. Ένα πείραμα εξάλλου ήταν τότε η ελληνική χρεωκοπία και μάλιστα επιτυχημένο. Κάποτε λοιπόν θα πρέπει να εφαρμοστεί και σε μεγαλύτερη κλίμακα.

Κι εγώ το ίδιο πιστεύω, και έχω αρχίσει να φοβάμαι ότι οι ίδιοι οι Ισραηλινοί είναι πιόνια σ’ αυτό – ο λαός της χώρας δηλ. Αν κάτι είναι ξεκάθαρο στο μυαλό μου, λέμε τώρα, είναι η διασύνδεση αυτού του πράγματος με τις Τράπεζες [απ’ τα συγκεκριμένα ερπετά ξεκινάνε όλα] και το CBDC : κάποια στιγμή, όταν το Ιράν και οι υπόλοιποι δεν θα έχουν άλλη επιλογή απ’ το να “χορέψουν” [το σχέδιο περιλαμβάνει πάσει θυσία, πιστεύω, γενική ανάφλεξη] οι Τράπεζες δέχονται “καίριο πλήγμα” απο τζιχαντιστές χάκερς or something. Αποτέλεσμα : οι περιουσίες του κόσμου εξατμίζονται λόγω ανωτέρας βίας, και προχωράμε “χωρίς εναλλακτική” στο παρασύνθημα, aka Great Reset, μετά Βαΐων και Κλάδων. Το ότι ούτε “καίριο πλήγμα” ούτε τζιχαντιστές χάκερς θα έχουν υπάρξει, είναι ευκόλως εννοούμενο.

Συμφωνώ σε όλα. Το μόνο αποτέλεσμα εξάλλου που είχε και το δικό μας αντάρτικο επί γερμανικής κατοχής ήταν οι εκτελέσεις αμάχων, αν και με τους Ιταλούς τα πήγαν ομολογουμένως καλύτερα. Μακροπρόθεσμα πάντως είναι ασύμφορο να κρατήσει κανείς υπό την κατοχή του μια περιοχή στην οποία γίνονται συνεχείς επιθέσεις ανταρτών, εκτός κι αν το κάνει για το γαμώτο της υποθέσεως. Κατά τάλλα το Ισραήλ δεν είχε και πολλές επιλογές μετά την προκλητική επίθεση της Χαμάς από το να τους πληρώσει με το ίδιο νόμισμα. Θίγω απλώς εδώ το ανύπαρκτο ζήτημα του ηθικού πλεονεκτήματος του “πολιτισμού” ενάντια στη βαρβαρότητα. Είναι αλήθεια ότι για τους μουσουλμάνους τρομοκράτες δεν υπάρχει καμία διάκριση μεταξύ ενόπλων και αμάχων, όχι μόνον όσον αφορά τον αντίπαλο, αλλά και όσον αφορά τη δική τους πλευρά. Τώρα φαίνεται ότι δεν υπάρχει ούτε για τους Εβραίους. Anyway προσωπικά είμαι πεπεισμένος ότι βρισκόμαστε στην προκαταρκτική φάση ενός πολύ μεγαλύτερου σχεδίου που θα ξεδιπλωθεί εν ευθέτω. Και δεν εννοώ από την πλευρά των Ισραηλινών.

Το περί Γερμανών ισχύει, όπως ισχύει πιθανώς και το ότι οι της Χ., κατά την πάγια τακτική των του είδους τους, χρησιμοποιούν νοσοκομεία, σχολεία κλπ. ως ορμητήρια. Γενικώς δεν νομίζω ότι η ιστορία του πολέμου έχει να παρουσιάσει έντονες διαφοροποιήσεις ως προς την τήρηση των “κανόνων του”. Πχ. τους βομβαρδισμούς σε μη στρατιωτικούς στόχους, γνωστούς και ως κατοικήσιμες περιοχές, δεν τους εγκαινίασαν “οι ναζί” όπως πιστεύεται αλλά οι Άγγλοι. Για να ακολουθήσει φυσικά ένας φρενήρης “Φύρερ” [“δέκα δικοί τους για κάθε ένα δικό μας”]. Η ίδια η ναζιστική θηριωδία εναντίον των Εβραίων δεν ήταν κάτι τόσο πρωτότυπο όσο προβάλλεται – οι διαστάσεις που πήρε οφείλονται στα “τεχνικά μέσα” που χρησιμοποιήθηκαν [τα οποία απλώς στην εποχή του Φερδινάνδου και της Ισαβέλλας ή του Τσάρου Νικόλαου δεν υπήρχαν] και στην αναμενόμενα τεράστια εκστρατεία επικοινωνιακής προβολής της.
Στο σήμερα ξανά, θα μπορούσε κάποιος να αντιτείνει ότι η τακτική των Ισραηλινών διαφέρει απο εκείνη των Γερμανών καθότι εκείνοι εκτελούσαν “τελετουργικά” τους άμοιρους ανθρώπους, ενώ αυτοί εδώ πέρα τους στοιβάζουν με συνοπτικές διαδικασίες ως παράπλευρες απώλειες. Ανοησίες εννοείται, καθότι κεντρική ιδέα εδώ όπως και παντού είναι η πλήρης απουσία σεβασμού στην ανθρώπινη ζωή [ιδίως του “αντιπάλου”]. Και δύσκολα μπορεί να φανταστεί κανείς γνωρίζοντας τις πρακτικές των IDF * ότι οι της Χ. δεν γνώριζαν τι θα επακολουθούσε αυτού που έκαναν. Άρα και αυτοί είναι ένοχοι για τη θυσία των αμάχων.
Απλώς φοβάμαι ότι ισχύει τελικά ένα από τα σενάρια που είχαν περάσει απ’ το μυαλό μου στην αρχή, και το είχα απορρίψει : οι της Χ. πόνταραν σε μια ακόμα Ιντιφάντα, πράγμα το οποίο δεν φαίνεται να προκύπτει. Και ότι πιθανώς “κάποιοι” τους πούλησαν, δίνοντας το thumbs up με ψεύτικες υποσχέσεις.
Υπάρχει και άλλο σενάριο το οποίο να δούμε πότε θα βρω καιρό να το επεξεργαστώ όπως πρέπει – μιλάμε ότι τα έχω δει όλα, συνέχεια προκύπτουν μαλακίες για τις οποίες πρέπει να τρέχω. Τίποτα δραματικό δηλ., απλώς πράγματα κοπιαστικά και χρονοβόρα.
Παρεμπιπτόντως, ως προς τους ηρωικούς ανάρτες, δεν θυμάμαι να έχει καταγραφεί περίπτωση …παρέμβασής τους για να σώσουν τους αθώους που επρόκειτο να θυσιαστούν για τη δαφνοστεφανωμένη αντιστασιακή τους δραστηριότητα.

* Υπάρχει “δόγμα” του ισραηλινού στρατού το οποίο “επιτρέπει” την εξάλειψη πολεμιστών άμα τι και αμάχων σε περιπτώσεις εκτάκτου ανάγκης – αυτοί τουλάχιστον το λένε στα ίσια…