Το περί υποβάθρου είναι το ζουμί της υποθέσεως. Και ο λόγος προφανώς που εξαιρέσεις σαν εσένα αντλούν από τα βιντεοπαιχνίδια ευχαρίστηση και “ερεθίσματα” άγνωστα για τους περισσότερους.
Ως προς το Χόλιγουντ, τα τελευταία ιδίως χρόνια με την πολιτικορεκτίλα που διέπει τις υπερπαραγωγές του, δεν ξέρω τι είδους άνθρωποι είναι αυτοί που προσελκύει / γοητεύει. Υποθέτω ότι θα μπορούσα πιο εύκολα να συνεννοηθώ με ένα εξωγήινο του Roswell παρά μ’ αυτούς. I mean …literally. 👽👽👽

Καλώς ή κακώς έχω κόψει σχέσεις με τη βιομηχανία του Χόλιγουντ εδώ και 2 δεκαετίες ένεκα αβάσταχτης αηδίας για τα blockbusters και όχι μόνο. Τελευταία ταινία που είδα σε κινηματογράφο, αν θες το πιστεύεις, ήταν το AI του Σπίλμπεργκ – και αυτό γιατί, με εντολή του Κιούμπρικ (!) εμφανίζονταν εκεί μέσα οι Ministry, των οποίων ο Κιούμπρικ ήταν φαν…
Σχέση άλλωστε με τα video games δεν απέκτησα ποτέ. Η διασύνδεση των τελευταίων πάντως με Πεντάγωνο, CIA και πολεμική βιομηχανία, είναι pretty well-documented.

Βασικά τα videogames είναι διαπλεκόμενα.. με τα πάντα. Πρόκειται για κολοσσιαία βιομηχανία, μπροστά στην οποία ωχριά η βιομηχανία του κινηματογράφου (που αποτελεί πλέον φτωχή απομίμηση των videogames). Ορισμένα κλασικά παιχνίδια της περί το millennium εποχής πάντως αποτελούν απλησίαστες κορυφώσεις του είδους από άποψη γραφικών, πλοκής, διαλόγων, βάθους προβληματισμού και μουσικής – για να μη μιλήσουμε για την προφητική τους διάσταση. Δυστυχώς τα περισσότερα εξ αυτών δεν είναι συμβατά με τρέχουσες εκδόσεις των windows😔😪

Όντως, μιλώντας ειδικά για 25 τόσα χρόνια πριν!
Τώρα, για ένα αποστασιοποιημένο (όχι μόνο χρονικά) όπως εγώ, πρόκειται για μια δραματική αλλαγή οπτικής γωνίας απέναντι στα video games, η οποία “κουμπώνει” με την προωθούμενη θεωρία περί simulation κα πρασίνων αλόγων. Είναι άλλωστε κοινό μυστικό ότι επινοητές plots όπως το παραπάνω, όπως και κλασικοί συγγραφείς ε.φ. ήταν πάντα άνθρωποι σε επαφή με μυστικές εταιρίες και…μυστικές υπηρεσίες (η σχέση των δυο τελευταίων είναι πολύ πιο σοβαρή απ’ όσο δείχνει εκ πρώτης όψεως).
Τα εξακριβωμένα παραδείγματα είναι άφθονα : Herbert G. Wells, Arthur C Clarke, Isaac Asimov, Cordwainer Smith, Robert Heinlein etc.

Ιδού και το περίφημο απόσπασμα του Max Payne που μου.. υπέβαλε τη θεωρία του videogame:
https://www.youtube.com/watch?v=PseDEMo8b18
Υπάρχει κάτι το ξεκαρδιστικό στο να βλέπεις τον πρωταγωνιστή του βιντεοπαιχνιδιού να διαπιστώνει ότι.. πρωταγωνιστεί σε βιντεοπαιχνίδι.

Δεν το θεωρώ καθόλου απίθανο. Tο αντίθετο μάλιστα, εξ ου και η προσφιλής μου μεταφορά του videogame. Ή σε μια πιο αθώα της εκδοχή, κάτι σαν την παραγγελία στο amazon. Εσύ βλέπεις και πατάς κουμπάκια στην οθόνη του υπολογιστή σου, στο μεγαλύτερο μέρος της όμως η επεξεργασία της πληροφορίας γίνεται αλλού.

Ο πλανήτης των Manchurian Candidates! 🤯🤪

Αυτό ακριβώς εννοώ. Συγκεκριμένοι τομείς της τεχνολογίας άλλωστε, οι οποίοι κρατιούνται μακρυά από “περίεργα βλέμματα”, και η εξακριβωμένη αποτελεσματικότητά τους (επηρεασμός εξ αποστάσεως, υποβολή συναισθημάτων, αλλά και φωνών προκαλούντων εκδηλώσεις “σχιζοειδούς τύπου” στον άμοιρο δέκτη) ενισχύουν αυτή την άποψη. Για να μη φτάσω στη διόλου τολμηρή με όσα έχουν υποπέσει στην αντίληψή μου “θεωρία” ότι βρισκόμαστε όλοι υπό την επήρρεια υποβολών τέτοιου είδους.
Το αίσθημα ματαιότητας και ηττοπάθειας που καταβάλει σημαντικό μέρος του πληθυσμού από ενάρξεως πανδημίας και εντεύθεν, θα μπορούσε να οφείλεται σ’ αυτό, σ’ ένα βαθμό τουλάχιστον.

Όσον αφορά την προέλευση των σκέψεων και των συναισθημάτων πάντως, προσωπικά είμαι πεπεισμένος ότι μεγάλο μέρος τους προέρχεται απέξω. Δεν εννοώ την “εξωτερική πραγματικότητα” την οποία ο εγκέφαλος και κατά προέκταση το πνεύμα μας υποτίθεται ότι αντικατοπτρίζει. Μιλάω για μακρινές χωρικά και χρονικά εκπομπές, τις οποίες το ανθρώπινο (και όχι μόνο) σώμα λαμβάνει και αποκωδικοποιεί σαν ραδιοφωνικός δέκτης.

Συμφωνώ απολύτως. Κανένας δεν γνωρίζει το παραμικρό για την πραγματική λειτουργία του εγκεφάλου. Ένας άμορφος πουρές είναι προς το παρόν χωρίς εμφανή δομή χωρίς τίποτα. Όταν με το καλό καταλάβουν τη θεμελιώδη αρχή λειτουργίας του – αν και με τα μυαλά που κουβαλάνε το αποκλείω – το ξανασυζητάμε το θέμα.

…Ως τότε, και επειδή κατά τεκμήριο αδυνατούν να το κάνουν, they can go fuck themselves.

Το περί υλικού υποβάθρου της νοημοσύνης (συμπεριλαμβανομένης της θεμελιώδους γι’ αυτήν λειτουργίας της μνήμης / ανάκλησης) θα μπορούσε να αφορά απλώς το μέσο που χρησιμοποιεί το πνεύμα για την εκδήλωσή του. Κάτι σαν το μάτι ή το αυτί ας πούμε, σε πιο ευρεία εκδοχή. Όσοι θεωρούν ότι η ποικιλότητα των σκέψεων και των συναισθημάτων “παράγεται” από ηλεκτροχημκές αντιδράσεις εντός του εγκεφάλου (οι νευρολόγοι και οι παρεμφερείς τους computer scientists) θα πρέπει να κάνουν τον κόπο να σύρουν τις γραμμές που συνδέουν, με σχέση αιτίου – αιτιατού, συγκεκριμένα προϊόντα της ανθρώπινης διάνοιας και τις “αντίστοιχες” μ’ αυτά ηλεκτροχημικές αντιδράσεις. Εν πάση περιπτώσει, να περιγράψουν μια όχι γενικόλογη και αόριστη, αλλά δομική σχέση ανάμεσα στα δύο.