Τι να πω, αυτό επιδίωκε από την αρχή το Ισραήλ. Φαντάζομαι θα είναι προετοιμασμένο whatever that means.

Δεν είναι ζήτημα ικανοτήτων. Απλώς οι επιλογές είναι περιορισμένες. Αν έχω ένα ιδιαίτερο ταλέντο, αυτό δεν είναι άλλο από το να state the obvious. Κρίμα μόνο που δεν μπορώ να το αξιοποιήσω επαγγελματικά. Είναι μία δουλειά που δεν τη θέλει κανένας!🤫🫣

Εν τω μεταξύ, με τούτα και με κείνα, ο Ιρανοί ξεκίνησαν προ ολίγου πυραυλική επίθεση εναντίον του Ισραήλ.

Μακάρι να κάνεις λάθος, αλλά ανησυχώ καθότι έχω (πολύ) μεγαλύτερη εμπιστοσύνη στις αναλυτικές / προβλεπτικές σου ικανότητες απ’ όση έχεις ο ίδιος.

Γιαυτό ακριβώς δεν πρόκειται να υπάρξει καμία “λύση” anytime soon. Είναι μόνο η αρχή.

“Συμπηγμένο” το έχουν, τη στιγμή που μιλάμε. Τόσο στην περίπτωση του ρωσοουκρανικού, όσο και σ’ αυτήν του ισραηλοπαλαιστινιακού, τα συμφέροντα ενντίον των οποίων πολεμάει η “Δύση”, κινεζικά κατά βάσιν είναι.

Μην το συζητάμε. Το θέμα έχει ξεπεράσει προ πολλού το στάδιο του γελοίου. Οι “Παλαιστίνιοι” or whatever σφαγιάστηκαν οριστικά υπό τις ιαχές ή τις οιμωγές της μίας ή της άλλης “παράταξης”. Τα βράδια βλέπω διάφορα όπως και με την Ουκρανία. Στο βαθμό που με αφορά, είναι πλέον παραπάνω από σαφές ότι διανύουμε μια “μεταβατική” (κοινοτοπία – fact nevertheless) περίοδο από το κακό.. στο χειρότερο. Και δεν έχω την παραμικρή διάθεση να συμβάλω προσωπικά στη μετάβαση.

Ώρες ώρες σκέφτομαι μήπως το πρόβλημα είναι δικό μου, με την αβάσταχτη πλήξη που μου προκαλεί ο ορυμαγδός με τον “Νασράλα”, τις απειλές του Ιράν, τις αναλύσεις των “ειδικών” περί υποχρέωσής του πλέον να επέμβει / βεβαιότητάς τους ότι θα το κάνει κλπ. κλπ.
Μετά μου περνάει.
Η παράμετρος “αίμα αθώων”, εκτός από οδυνηρή, είναι και παραπλανητική ως προς το θεατρικόν της υποθέσεως. Δεν πρέπει να ξεχνάει κανείς ότι την περίοδο της ρωμαϊκής παρακμής οι πρωταγωνιστές των θεατρικών παραστάσεων φονεύονταν κανονικά επί σκηνής. Από τότε έχει κυλήσει πολύ νερό στο αυλάκι, και το “All The World’s A Stage” του Σακεσπήρου ισχύει πλέον …literally.

Βασικά ολόκληρη σχεδόν η σύγχρονη “πολιτική” τεχνολογία προέρχεται από στρατιωτικές έρευνες κατά τη διάρκεια των δύο τελευταίων παγκοσμίων πολέμων – πόλεμος πατήρ πάντων κλπ. Και δυστυχώς η δική σου εκδοχή του μέλλοντος είναι πολύ πιθανότερη από αυτή που εξέθεσα παραπάνω. Άσε που ποτέ δεν έχω πέσει μέσα σε καμία “αισιόδοξη” πρόβλεψη. Evil reigns supreme!

Μπορεί απλώς να …ξεμωραίνομαι, αυτό στο οποίο εξελίσσομαι πάντως είναι ένα είδος νεολουδίτη* ως προς την computerized τεχνολογία τουλάχιστον. Δεν συμφωνώ με ρητά του τύπου “it’s not the man but the man behind the gun”. Το “επιχείρημα” αρχίζει και τελειώνει με το μαχαίρι (“μπορείς να κόψεις το ψωμί μπορείς και να σκοτώσεις”). Δεν μας λένε φερ’ ειπείν τί άλλο μπορείς να κάνεις με το πιστόλι ή την ατομική βόμβα απ’ το να σκοτώνεις κόσμο.
Η ανάπτυξη της τεχνολογίας των κομπιούτερ εξυπηρετεί εξ αρχής στρατιωτικούς και οικονομικούς σκοπούς (στοιχείο “ανάδρασης”, θεμελιώδες της Θεωρίας Συστημάτων Αυτομάτου Ελέγχου = μεγιστοποίηση απόδοσης, ελαχιστοποίηση εξόδων – χρόνου, εφαρμογή σε τομείς από την αεράμυνα μέχρι τη βιομηχανική παραγωγή) και βέβαια, from day one επίσης, σκοπούς παρακολούθησης, συλλογής στοιχείων (βλ. φακελώματος) και “πρόβλεψης αντιδράσεων”. Στο κόλπο εξ αρχής εμπλέκεται αναπόφευκτα η άλλη μάστιγα της ανθρωπότητας, οι ψυχολογοψυχίατροι. Επίσης ειδικευμένοι στη “χαρτογράφηση του ανεπίδεκτου χαρτογράφησης”, τη συρρίκνωση δηλ. του ανθρώπινου εγκεφάλου προς προσαρμογή του στα δικά τους μέτρα.
Δεν ξέρω φυσικά τα μαθηματικά της υποθέσεως, ο τρόπος πάντως που διακινείται μου φαίνεται τόσο ευτελής, που η μόνη εξήγηση που χωρεί για την επκράτησή της είναι καθαρά μαγικού τύπου : Ο τρόπος λειτουργίας του “σοκ του καινούργιου” (φορέας του οποίου είναι η ΕΠΙΣΤΗΜΗ, δίνοντας κάθε τόσο σκυτάλη στον εαυτό της) είναι να μετατρέπει ανά τακτά διαστήματα σε δεισιδαίμονες ιθαγενείς τους “πολιτισμένους”.

* …μετά υποτυπώδους έστω λόγου γνώσεως, θέλω να πιστεύω. Χωρίς να υποτιμώ όμως, όπως έκανα μια φορά κι έναν καιρό, τους “απλοϊκούς” original λουδίτες.

Η “κυβερνητική” πάντως (ο συγκεκριμένος όρος έχει κάτι το νοσταλγικό από 60s-70s) είναι το μέλλον for better or worse, σε περίπτωση φυσικά που υπάρξει μέλλον. Η ανθρωποειδής νοημοσύνη (AI) αποτελεί στην πραγματικότητα οπισθοδρόμηση που δεν εκμεταλλεύεται στο έπακρο τις δυνατότητες της εν λόγω τεχνολογίας, η οποία κατά τη γνώμη μου είναι κάτι ριζικά διαφορετικό που δεν έχει βρει ακόμα το δρόμο του, κάτι που δεν είναι από τη φύση του ανταγωνιστικό ή εχθρικό προς τον άνθρωπο και που αποτελεί προς το παρόν εργαλείο στα χέρια μιας άπληστης ελίτ καθυστερημένων. Ακόμα και το περιβόητο singularity παρουσιάζεται από τους ψευδοπροφήτες με ανθρώπινα χαρακτηριστικά. Ίσως να συμβεί κάποια στιγμή, το πιθανότερο είναι όμως ότι δεν θα είναι σε θέση να το αναγνωρίσει κανένας. Γιατί το πρόβλημα με τον σύγχρονο άνθρωπο δεν είναι ότι έχει πάψει να “σκέφτεται” (μακάρι να το έκανε, με τόσες μαλακίες που έχει γεμίσει το κεφάλι του) αλλά ότι έχει πάψει να βλέπει. Με τα μάτια του that is.