Η μείωση του πληθυσμού έχει “επιπλοκές”, εν πάση περιπτώσει άπαντες τις επικαλούνται ως τέτοιες : μείωση ποσοστού εργαζομένων, και κυρίως αύξηση ποσοσοτού συνταξιούχων με ό,τι αυτή συνεπάγεται. Και βέβαια, την πριμοδότηση των μεταναστευτικών ροών ως “λύση”.
Η διαστροφή που παρατηρείται, απ’ την άλλη, “γυναίκες” να παραληρούν υμνώντας την εμβρυοκτονία / παιδοκτονία είναι μέρος του “επαναστατικού κόνσεπτ” στο πλαίσιο του οποίου η γυναίκα απεκδύεται του ρόλου που, όχι η φύση, αλλά …η πατριαρχία προόρισε γι΄αυτήν. Η στοιχειώδης πείρα μου, μου λέει ότι η συντριπτική πλειονότητα των γυναικών του “είδους” είναι ώριμες για τη μπούργκα.

Κατά τη γνώμη μου το φαινόμενο της υπογεννητικότητας δεν αποτελεί πραγματικό πρόβλημα σε μια σύγχρονη κοινωνία – το αντίθετο μάλιστα – παρά μόνο σε περίπτωση πολέμου, εξ ου και η αλλιώς αναπάντεχη απόφαση για το ρεγουλάρισμα των εκτρώσεων στην Αμερική. Αν μια γυναίκα πάντως αισθάνεται για οποιουσδήποτε λόγους την επιθυμία να σκοτώσει το αγέννητο παιδί της, από ψυχολογικής απόψεως είναι σα να το έκανε ήδη και κανένας νόμος δεν θα την αναγκάσει να το δει διαφορετικά για το υπόλοιπο της ζωής της. Προσωπικά με απωθεί φοβερά το σκεπτικό της εμβρυοκτονίας, το γεγονός όμως ότι δεν αντιμετώπισα ποτέ το αντίστοιχο δίλημμα οφείλεται καθαρά στην τύχη – για κάποιους ίσως και ατυχία – και οπωσδήποτε όχι στην ανύπαρκτη σε μεγάλο βαθμό υπευθυνότητα που επέδειξα στο συγκεκριμένο ζήτημα ως νεαρός.

Ως προς τον ρόλο των ανδρών στην υπόθεση δεν το συζητάμε. Και έχω και ο ίδιος, ως ανεύθυνο τσογλάνι στην ηλικία του φίλου σου [και λίγο αργότερα] μερίδιο ευθύνης. Εννοείται ότι από τη γουρουνιά των ανδρών σε πολλά και διάφορα, έχει ξεκινήσει όλο αυτό το γαϊτανάκι. Αλλά εν τέλει εξελίχθηκε σε κάτι αντίστοιχο της Τρομοκρατίας [1793-94] μείον τις γκιλοτίνες, ας πούμε. Και εκεί “λόγος σοβαρός” υπήρχε αλλά τελικά η κατάσταση μπουρδελοποιήθηκε ακόμα περισσότερο.
Ιστορικά άλλωστε, ο ιδεολογικοποιημένος “ελεύθερος έρωτας” στον οποίο οι γυναίκες θέλησαν να ακολουθήσουν τους άνδρες [πολλά μπορούν να ειπωθούν γι’ αυτό], τα αντισυλληπτικά χάπια και η υπερδιάδοση των εκτρώσεων βρίσκονται σε παράλληλη πορεία με τη μείωση πληθυσμού στον “πολιτισμένο κόσμο” από τα ’60s και εντεύθεν.

Μιλάμε ότι έχει κυριολεκτικά τρελαθεί ο κόσμος, με πρώτες τις γυναίκες, αν μπορούν αυτά τα όντα να λέγονται πλέον έτσι. Μας παίρνει να παίρνουμε τα βουνά σιγά-σιγά, η επιβίωση στο “αστικό τοπίο” θα γίνεται όλο και πιο δύσκολη.