Από κει ακριβώς πηγάζει η έμμονη αντιπάθειά μου : από την αντικειμενικότητα του προβλήματος. ☺️ Δεν τους ήξερα κι από χτες τους (κωλο-)Πακιστανούς.
Βέβαια ακόμα και να φύγει αυτή η κυβέρνηση, θα έρθει μια χειρότερη. Η μόνη λύση με τις “ροές” θα ήταν μια σοβαρή δεξιά κυβέρνηση, από αυτές που έχουν πάψει προ πολλού να υπάρχουν στο Ellada. Πλέον και ως δυνατότητα.

Δεν είναι ζήτημα συμπάθειας ή αντιπάθειας. Το πρόβλημα είναι αντικειμενικό. And it is only getting worse. Ακόμα κι αν γεμίσει τελικά η Ευρώπη “πατριωτικές” κυβερνήσεις, απλώς θα μας τους επιστρέφουν εδώ. Πόσο μάλλον που η κυβέρνηση Μητσοτάκη το πάει για ισόβια.

Όπως ξέρεις έχω από παλιά μια εμμονή (όχι απλή αντιπάθεια) με τους εν λόγω. Εύχομαι να κάνω λάθος αλλά δε το νομίζω. Κάποια στιγμή θα τον πιούμε άσχημα.

…Το φροντίζουμε εμείς αυτό. Τέτοια κυβέρνηση κλασομπανιέρηδων δεν έχει υπάρξει στην ιστορία του “ελληνικού έθνους”.

Τι να πω, ας κάνουν ό, τι νομίζουν, αρκεί να μείνουν μακριά μας.

Εν τω μεταξύ οι κωλοτουρκαλάδες διοχετεύουν ήδη βοήθεια (πυραύλους κτλ.) στους κωλοπακιστιανούς.

Ελάχιστα το παρακολουθώ το κρίτσερ, γιατί δεν έχω πάψει να το απεχθάνομαι. Τουλάχιστον ως “ακτιβίστρια” θα αναφέρεται grosso modo σε πραγματικά γεγονότα (υποθέτω δηλ.) αντίθετα με τις παπαριές του climate change.

Μέχρι και η Γκρέτα κατάλαβε ότι ο συγκεκριμένος χώρος δεν έχει πλέον ψωμί και το έχει γυρίσει τελευταία στον πολιτικό ακτιβισμό!

Ακριβώς. Γιατί τις προηγούμενες φορές που είχε συμβεί κάτι παρόμοιο, όπως πχ. στο Τέξας το ’21, η απόδοση του προβλήματος στις σαθρές υποδομές των “ανανεώσιμων” ανήκε αποκλειστικά στο συνωμοσιολογικό territory.

Και μόνο το γεγονός ότι ακούστηκε από “επίσημα χείλη” μια τέτοια ερμηνεία, δείχνει ξεκάθαρα ότι έχουν παρέλθει πλέον οι μέρες που η κλιματική αλλαγή και η πράσινη ενέργεια ήταν all the rage.

“Ράγες” it is. Συνωμοσιολογικό-ξεσυνωμοσιολογικό, that’s the way the world works. Τυχόν “θεαματικές” αλλαγές δεν αφορούν παρά σε αποφάσεις των …railway people να αλλάξουν οι ίδιοι το δρομολόγιο, όπως πχ. συνέβη με την ανάληψη της προεδρίας απ’ τον DT. Τώρα, πολλοί και διάφοροι αντιδρούν, όπως πχ. τα ξέκωλα της “πράσινης ενέργειας” (είναι πολλά τα τρις που γλιστράνε απ’ τα χέρια τους). Αλλά δεν αργούν να πάρουν ένα καλό μάθημα : ήδη άρχισαν να το παίρνουν με το μπαχαλοblackout σε Ισπανία – Πορτογαλία.

Προς το παρόν – και πιθανότατα στο άμεσο μέλλον – αρκούμαι στη δική σου ανάλυση, δεδομένου ότι έχω σταματήσει να ενημερώνομαι σοβαρά για θέματα διεθνούς πολιτικής. Η αλήθεια είναι ότι με απογοήτευσε η αποτυχία των διαπραγματεύσεων για το Ουκρανικό κι ας την περίμενα εξ αρχής. Δε μου αρέσει το αίσθημα ότι ο κόσμος κινείται σε ράγες και ότι το μόνο που πετυχαίνουν οι δραστικές παρεμβάσεις είναι ο εκτροχιασμός.