Για όποιον έχει παρακολουθήσει την υπόθεση Global Warming ενδιαφερόμενος για κάτι περισσότερο απ’ το να μηρυκάζει, εδώ γίνονται πράματα και θάματα : είχα γράψει ένα μεγάλο κείμενο στον ΗΧΟ για το περίφημο Climategate – 2009, το οποίο εννοείται ότι κουκουλώθηκε από τους fact checkers της εποχής, πρωτοστατούντων των media, και αναρωτιέμαι πόσοι το αντιλήφθηκαν / θυμούνται σήμερα : η διαρροή μεγάλου αριθμού emails ανάμεσα σε διάσημους του χώρου είχε αποκαλύψει τις μεθόδους τους για τη διαστρέβλωση στοιχείων προς δημιουργία ακραία ζοφερών εικόνων. Λίγο μετά οι ίδιοι τύποι είχαν συλληφθεί ξανά κλέπτοντες οπώρας : όπως έγινε αντιληπτό από τρίτους και, στη συνέχεια εξ ανάγκης παραδεκτό από την NOOA [National Oceanic and Atmospheric Administration], οι θερμοκρασιακές μετρήσεις ενός δορυφόρου της απέκλιναν κατά 10-15 βαθμούς [προς τα πάνω εννοείται] από την πραγματικότητα. Τα στοιχεία, μετά από δημόσια απολογία, διαγράφηκαν από τα αρχεία του οργσνισμού. Οι επιστήμονες – climate alarmists συνέχισαν να τα επικαλούνται…
Μιλάμε για φτωχοπρόδρομους, στην υπηρεσία γκάνγκστερς τύπου Al Gore και John Kerry – ενδιάμεσων των really big guys. Αυτό στο οποίο ποντάρουν, όχι άδικα, είναι ότι στο πλαίσιο του “ζήσε τη στιγμή”, τα πάντα ξεθωριάζουν και εν τέλει εξαφανίζονται. Το “ό,τι να ’ναι” βαφτίζεται επιστημονικό επιχείρημα, αρκεί να υποστηρίζεται από το κατάλληλο “πάθος”.
Πρέπει κανείς να λάβει υπόψη ότι η υπόθεση δεν αφορά μόνο τα δισ. που καθαρίζουν κάποιοι από φορολογίες,”αποτυπώματα” και ανανεώσιμες πηγές ενέργειας. Αφορά κυρίως, guess what, το project της …Παγκόσμιας Διακυβέρνησης. Που …μόνο αυτή μπορεί να διαχειριστεί οικουμενικής εμβέλειας κρίσεις όπως η Υγειονομική [WHO], η Οικονομική [Global CBDC] και βέβαια η Κλιματική [με τη συνεργασία όλων των ακτιβιζόντων minions του Soros].

To γελοίο είναι ότι, όταν το “φαινόμενο του θερμοκηπίου” εφαρμόζεται σε παρκαρισμένα στον ήλιο αυτοκίνητα ή ακόμα καλύτερα σε πραγματικά θερμοκήπια, ποτέ δεν αποδίδει πάνω από 25 βαθμούς Κελσίου το χειμώνα και 50 το καλοκαίρι. Και μιλάμε για σχεδόν αεροστεγώς κλειστά συστήματα, πόσο μάλλον για τη γη που μπάζει από παντού και η επίδραση του “φαινομένου του θερμοκηπίου” είναι πρακτικώς αμελητέα υπό οιεσδήποτε συνθήκες.

Κι εγώ αυτό πιστεύω. Βασικά η όποια “υπερθέρμανση” του πλανήτη θα είναι τότε το μικρότερο πρόβλημα.

Λογικό ακούγεται αυτό το τελευταίο, αλλά και πάλι τα υπάρχοντα στοιχεία μόνο πανικό και εσχατολογίες δεν δικαιολογούν. Φοβάμαι [όσο βαρύγδουπο κι αν ακουστεί αυτό] ότι η υπόθεση αφορά σε “Ασθένεια προς Θάνατον”, ενός πολιτισμού που έχει μπει σε διαδικασία αυτοκαταστροφής / αντίστροφης μέτρησης. Ο “πολίτης” …καίγεται να παρακολουθήσει το τέλος του κόσμου σε μια οθόνη. Χωρίς να σκέφτεται καν ότι η οθόνη τις “συγκεκριμένες” στιγμές δεν θα είναι διαθέσιμη.

Βασικά οι τύποι αφήνουν σιωπηλά να εννοηθεί ότι, όσο αυξάνονται οι εκπομπές θερμοκηπίου, τόσο ανεβαίνει και η θερμοκρασία της ατμόσφαιρας και ότι συνεπώς αργά ή γρήγορα η Γη θα γίνει μια πύρινη κόλαση σαν την Αφροδίτη (τη λάβρα της οποίας αποδίδουν – surprise – και πάλι σε φαινόμενο θερμοκηπίου). Όσο μπορώ να καταλάβω, πρακτικά δεν υπάρχει αυτή τη στιγμή καμία μόνιμη αύξηση της θερμοκρασίας ούτε φυσική ούτε ανθρωπογενής. Δεν ξέρουμε καν αν βρισκόμαστε στο τέλος μιας εποχής παγετώνων ή στην αρχή μιας επόμενης. Αν όμως το καταναλωτικό/τεχνολογικό πρότυπο ζωής διαδοθεί στο σύνολο του ανθρώπινου πληθυσμού – κάτι που φαίνεται πλέον αναπόφευκτο – οι συνέπειες για το περιβάλλον δεν θα είναι καθόλου αμελητέες. Άλλο να βρωμίζουν τον πλανήτη ένα δισεκατομμύριο κακομαθημένοι και άλλο δεκαπέντε δισεκατομμύρια λιγούρηδες.

Κάθε άλλο παρά το έχω ξεχάσει το προχτεσινό, είναι προς διερεύνησιν. Γενικά πάντως απ’ όσο έχω ασχοληθεί [όχι και λίγο], από όλα όσα καταλογίζουν στην “κλιματική αλλαγή”, άλλα είναι …θετικά, και άλλα απλώς ψέμματα. Ούτως ή άλλως, η ανθρώπινη συμμετοχή σ’ αυτήν είναι όχι εύκολα μετρήσιμη και, όπως όλα δείχνουν, αμελητέα. Αμελητέα φυσικά θα είναι και η απόπειρα επηρεασμού της με γελοιότητες τύπου “αιολική ενέργεια” – λίαν προσοδοφόρες βέβαια για κάποιους, κυρίως Κινέζους. Οι οποίοι κατά τ’ άλλα …fossil fuels και ξερό ψωμί. Και μόνο αυτό φτάνει για να δώσει μια εικόνα του κόσμου σήμερα, και του ποια είναι η αληθινή υπερδύναμη.
Η καλή προαίρεση των “διαλλακτικών” climate alarmists εξαντλείται στο περίφημο : “αφείστε μας να προσπαθήσουμε. Αν κάνουμε εμείς λάθος, επιστρέφουμε στην προτεραία κατάσταση. Αν κάνετε εσείς λάθος …χαθήκαμε”. Αυτό είναι το μόνο επιχείρημά τους, όπως και με τον Covid, όπως και με όλα. Μιλάμε για τη “δικτατορία του συναισθήματος” σε όλα τα επίπεδα.