Αυτό ακριβώς, αλλά σε πολλά επίπεδα. Εξάλλου αν υπάρχει κάτι που μας διδάσκουν η τέχνη, τα όνειρα, η θρησκεία και η επιστήμη, αυτό είναι ότι ένα φαινόμενο μπορεί κάλλιστα να σημαίνει περισσότερα του ενός πράγματα και μάλιστα ταυτόχρονα και συμπληρωματικά.

Αυτό σου λέω, το πράγμα ρέπει προς μια κατάσταση του τύπου “περπατάμε στην επιφάνεια αφιλόξενου πλανήτη…”

Θα πρόσεξες φαντάζομαι τις ενισχυμένες μάσκες τύπου Darth Vader..

Όσο για τον Bowie, μετά τα “φαινόμενα” για τα οποία σου είχα κάνει λόγο κατά την εποχή του θανάτου του, προσωπικά δεν θα με παραξένευε οτιδήποτε.

Καλά περιττό να θυμίσουμε ότι την εποχή που τα γιουσουφάκια ήταν επίσημος θεσμός, οι Ευρωπαίοι βρίσκονταν κοινωνικά στην εποχή του καρπόσυλλέκτη..

Πάντως, εμενα το κόλπο “μάσκες” μου φέρνει πιο πολύ προς ένα κόνσεπτ αποπροσωποποίησης προσώπων / μετατροπής τους σε προάγγελο των cyborgs…

Ή για το “τις ωφελείται” απο τη σεξουαλικοποίηση των μικρών κοριτσιών για την οποία μιλάγαμε τις προάλλες. Ο ίδιος ο προφήτης παντρεύθηκε την αγαπημένη του Άισα σε ηλικία 9 χρόνων…

Διόλου απίθανα μου φαίνονται όλ’ αυτά …

Ούτε συζήτηση. Η ομοφυλοφιλία από τα early ’70s καθίσταται επαναστατική πράξη. Οι στίχοι του …Rebel Rebel είναι ενδεικτικοί του κλίματος μιας εποχής κατά την οποία “όλως τυχαίως”, η ομοφυλοφιλία αμομακρύνεται από το εγχειρίδιο των ψυχικών διαταραχών εκ μέρους της αμερικανικής ψυχιατρικής εταιρίας [1073]. Η μάχη για τον σεβασμό στη διαφορετικότητα έχει ξεκινήσει. Παρεμπιπτόντως ο Bowie, ασχέτως της τεράστιας αδυναμίας που του έχω, είναι αρκετά “περίεργη” φυσογνωμία στον τρόπο που ακολουθεί, στηρίζει ή ξεκινάει διάφορες τάσεις, καθ’ όλη τη διάρκεια της καριέρας του. Για να μη μιλησω για την αποκεκρυμμένη απ’ το “ευρύ κοινό” …τελετουργική παράμετρο του έργου του.
Αν ποτέ αποφασίσω να δημοσιεύσω το [σε μορφή σημειώσεων ακόμα] “βιβλίο” που έχω γράψει γι’ αυτόν, σου εγγυώμαι πολύ γέλιο…

Ή πού εμφανίστηκαν για πρώτη φορά στη σύγχρονη εποχή γυναίκες αρχηγοί κρατών..

Και μην ακούσω πάλι τη γνωστή προπαγάνδα για τη “θέση της γυναίκας στο μουσουλμανικό κόσμο”. Ας μη μιλάμε καλύτερα για το ποιος κάνει κουμάντο στο σπίτι, για το τι φοράνε κάτω από την κελεμπία ή για τις επιδόσεις τους στον “ιδιωτικό τομέα”.. Οποιαδήποτε δυτική φεμινίστρια είναι μπροστά τους απλώς γελοιογραφία γυναίκας.