Συμφωνώ. Αυτό ακριβώς είναι που πρέπει κανείς να του καταλογίσει. Ότι ενώ βλέπει καθαρά κάποια πράγματα, αρχιζει κάποια στιγμή τα άλλ’ αντ’ άλλων, λόγω, πιστεύω εγώ, λυσσαλέας αντίδρασης.
Δεν είναι μόνο ο “πολίτης” που επιλέγει το μη χείρον ως βέλτιστο [εγώ τουλάχιστον με βάση αυτο προτιμώ τον Trump]. Είναι και ο πολιτικός. Δεν θέλω να σκέφτομαι τι καταστάσεις έχει αντιμετωπίσει το ον εκεί μέσα στο Λευκό Οίκο, για να μη μιλήσουμε για το τί γίνεται έξω από αυτόν. Δεν μπορώ να ξέρω αν όλα αυτά τα κωλοπισωγυρίσματα δεν είναι ό,τι καλύτερο μπορούσε να κάνει. Εδώ έχεις ορδές παραφρονημένων, βλαμμένων ηλιθίων [θυμήσου τις φεμινίστριες με τα …vagina suits να διαδηλώνουν σ’ όλη την Αμερική, για ξεκίνημα]. Και το πράγμα γίνεται από τότε σταθερά χειρότερο.

Η φάση με τον Τραμπ είναι ότι σε αντίθεση με άλλους πολιτικούς που είναι ξεκάθαρα ηλίθιοι -ονόματα δε λέμε, υπολήψεις δεν θίγουμε- στις περισσότερες περιπτώσεις αξιολογεί και κρίνει σωστά. Είτε όμως για λόγους εσωτερικής κατανάλωσης είτε λόγω λυσσαλέας αντίδρασης οι αντίστοιχες πράξεις του κλίνουν σχεδόν πάντα προς τη λάθος μεριά. Τέτοια είναι και η στάση του στο θέμα του κορωνοϊού που χαρακτηρίζεται από ατέλειωτες παλινωδίες, με κάποιο μικρό διάλειμμα που έδειξε να κατανοεί ότι αλλού βρίσκεται το πρόβλημα. Το αποτέλεσμα είναι ότι καταλήγει να κάνει άλλα από αυτά που πιστεύει, ακολουθώντας μια πολιτική που τελικά δεν είναι ούτε δική του ούτε των αντιπάλων του και στην πραγματικότητα δεν είναι καν πολιτική.

Ακολουθώντας το συλλογισμό σου: ακόμα και αν υπερέβαλλε ως προς την Κίνα, έλεγε αλήθεια ως προς τις ΗΠΑ. Στις οποίες ο ιός θα μεταπηδούσε ούτως ή άλλως – σίγουρα πάντως δεν μεταπήδησε λόγω μεγαλοποίησης του θέματος εκ μέρους του.
Αυτό που απομένει επομένως, είναι κάποιος που αντιμετωπίζει τον ιό σύμφωνα με τον τρόπο που και εσύ θεωρείς σωστό. Τον οποίο κατηγορούν ασύστολα οι democrats, επδεινώνοντας ταυτόχρονα παντοιοτρόπως την κατάσταση. Και σίγουρα δεν χρειάζονταν να πιαστούν από κάπου για να το κάνουν, όπως η στάση του απέναντι στηην Κίνα.
Ως προς τις προσωπικές επιθέσεις επιφυλάσσομαι αν εννοείς το βίο και την πολιτεία του ανδρός γενικότερα. Ως προς την περίοδο όμως που ξεκινάει με τη θέση της υποψηφιότητάς του DT, θέμα “ποιος ήρξατο χειρών αδίκων” κατά την άποψή μου, δεν τίθεται.

Όπως πάντα τον κατηγορούν για όλα τα λάθος πράγματα. Το πρόβλημα ξεκινάει από το γεγονός ότι ο “Πρόεδρος” εφαρμόζει δύο μέτρα και δύο σταθμά, εν προκειμένω άλλα για τους κινέζους και άλλα για τη χώρα του. Όταν ο ιός ήταν ακόμα στα όρια της Κίνας, προσπάθησε να το εκμεταλλευτεί για μικροπολιτικούς λόγους κάνοντας λόγο για κουκούλωμα, βιολογικό πόλεμο και ανικανότητα των κινέζων, όταν όμως έφτασε και στην πόρτα του άρχισε να τα γυρνάει, πράγμα που εκμεταλλεύτηκαν με τη σειρά τους τα κοράκια των δημοκρατικών – κι εκμετάλλευση στην εκμετάλλευση φτάσαμε στο σημείο να πιστεύουμε τα ίδια μας τα ψέματα. Δυστυχώς ο Τραμπ δεν έχει καταλάβει ακόμα ότι στη θέση που βρίσκεται τα λόγια μπορεί να έχουν βαρύτατες συνέπειες, αλλά και να το καταλάβαινε πάλι τα ίδια θα έκανε. Όσο για τις άσχετες προσωπικές επιθέσεις που του κάνουν οι αντίπαλοί του, αυτός τις ξεκίνησε πρώτος και φυσικά τις συνεχίζει απτόητος. Για να σου συμπεριφέρονται σαν πρόεδρο πρέπει να συμπεριφέρεσαι σαν πρόεδρος κι ο ίδιος.

Οι “δημοκρατικοί” πάντως διαφωνούν μαζί σου, ισχυριζόμενοι ότι ο Τραμπ άργησε πολύ να δώσει σημασία στον ιό, και ακόμα και τώρα δεν δίνει όση πρέπει. Η “κόντρα” Φάουτσι – Τραμπ πάνω σ’ αυτό το άξονα εκτιλύχθηκε.