Είναι κάτι που κι εγώ συλλογίζομαι από καιρού εις καιρόν και όπως θα έχεις καταλάβει συμφωνώ κι επαυξάνω εξ αδιαιρέτου. Αν τα διάφορα scripta manet και ars longa ωθούσαν κάποτε τους ανθρώπους να δημιουργήσουν έργα που φιλοδοξούσαν ίσως να σταθούν στο ύψος αιωνιότητας, τη σήμερον αντιθέτως η αιωνιότητα πρέπει να συμβιβαστεί με τη μορφή της πιο εφήμερης μαλακίας, του πιο αυθαίρετου καπρίτσιου, της πιο αυτάρεσκης προχειρότητας, αποτυπωμένη “για πάντα” στον αενάως επεκτεινόμενο καμβά του “παγκόσμιου ιστού” και αποτελώντας ολοένα και ισχυρότερο παράδειγμα προς μίμηση από τους εξ ανικανότητας οπαδούς του “ζήσε τη στιγμή” και “να είσαι ο εαυτός σου”..

Κάτι τέτοιο σκεφτόμουν σήμερα [surprise!] του τύπου “η γλώσσα είναι η πρώτη virtual reality” κλπ.
Ωστόσο, όχι τυχαία, η συστηματική εγκατάσταση του virtual ως πραγματικότητας γίνεται από καταβολής personal computers και κυρίως μέσα απ’ το καλό μας διαδίκτυο.
Πιστεύω ότι κάτι “ανόσιο” συμβαίνει με όλα αυτά τα δισεκατομμύρια μηνύματα και κείμενα. Με την προσέγγιση δηλ. του γραπτού λόγου εκ του προχείρου – με όρους προφορικού, κι αυτό στο πλαίσιο μιας …μαγικής εικόνας – η οθόνη του κομπιούτερ, ό,τι κι αν περιέχει, δεν παύει να είναι μια οθόνη.
Αν ο γραπτός λόγος είχε επινοηθεί κάποτε ως διαδικασία αφαίρεσης / απομαγικοποίησης των εικόνων, αίσθηση μου είναι ότι χιλιάδες χρόνια μετά, οι μαγικές εικόνες επιστρέφουν “εκδικούμενες”, δίκην …γραπτού λόγου, στο ειδικά γι’ αυτές σχεδιασμένο πλαίσιο της ηλεκτρονικής οθόνης.

Βασικά διανύουμε τη μαγική εποχή του είσαι ό,τι δηλώσεις, του πέστο κι έγινε. Διακηρύσσεις τη λατρεία σου στην επιστήμη και αμέσως γίνεσαι ανώτερος από Αϊνστάιν (που είχε φάει και μια σχετική κοροϊδία, εσύ όμως όχι!). Δηλώνεις ότι αισθάνεσαι γυναίκα και ξαφνικά μεταμορφώνεσαι σε Μόνικα Μπελούτσι με γένια και παπάρια. Χαρακτηρίζεις τον πρώην γαμάω σου ως βιαστή και όλοι ετοιμάζονται να τον κρεμάσουν. Όσο μεγαλύτερη μαλακία είναι αυτό που λες, τόσο περισσότεροι λένε ότι σε πιστεύουν. Αν μπορούσε να δει ο Βιτγκενστάιν σε τι επίπεδο θα έφτανε σήμερα “η γοητεία που ασκεί στο πνεύμα μας η γλώσσα” θα έμενε κηπουρός για το υπόλοιπο της ζωής του. Who needs actions when you got words που έλεγαν παλιότερα και οι Μeat Puppets..
https://www.youtube.com/watch?v=GbfRICVe4Co

Έτσι ακριβώς. Το μόνο επιχείρημα που έχουν να αντιπαρατάξουν οι λεχρίτες σε ό,τι κι αν τους πεις είναι η “ειδικότητα τους”. Και, εν τη απουσία αληθινών αποδείξεων, το κεντρικό “επιστημονικό” αφήγημα αποτελεί προϊόν …δημοκρατικής διαδικασίας (το λένε και consensus).