Ο έστιν μεθερμηνευόμενον : πολλά τουλάχιστον απ’ τα ταμπού που “ανατρέπονται” και “απομυθοποιούνται”…κάποιο λόγο υπάρξεως είχαν in the first place.
Το τελευταίο που κάθεται να σκεφτεί ο “ανατροπέας” είναι ποιος ήταν αυτός ο λόγος, και το αν έχει εκλείψει ή εξακολουθεί να υπάρχει.

Όπως έλεγε κι ο Κονδύλης: είναι καλό που το σώμα μου δεν μπορεί να διαπράξει όλες τις αμαρτίες του πνεύματός μου.

Ένας θεός ξέρει πως κατέληξε στη συγκεκριμένη “λύση”. Το περίεργο είναι ότι κατηγορούσε κάποιον φίλο και συγκρατουμενό του επίσης τρομοκράτη για καταφυγή σε.. “άσκοπη βία”🤔

Δε με εκπλήσσει να σου πω την αλήθεια, ούτε και “διαφωνώ”. 😃 Πάντα αισθανόμουν μια συναισθηματική / διανοητκή συγγένεια με το δύστυχο τρομοκράτη. Ευτυχώς “κάτι” με εμπόδισε να σκεφτώ τρόπους αντίδρασης όπως οι δικοί του.

Ο τύπος μπορεί να βαρύνεται από εγκλήματα, και μάλιστα …βλακωδώς περιττά και άχρηστα για το σκοπό του. Αλλά η ανάλυσή του είναι must-read. Και γενικώς υπάρχουν στοιχεία σ’ αυτόν που απαιτούν total respect. Άσε που σε ένα σημείο του ημερολογίου του (άσχετο με το βιβλίο) είχα δακρύσει literally : από τα late 60s – early 70s είχε εγκαταλείψει την έδρα του στο Berkeley και καταφύγει σε μια καλύβα τύπου …Heidegger (μόνο που ο TK έμεινε εκεί μόνιμα). Σε μια από τις φυσιολατρικές του εξορμήσεις, και όντας ήδη σε άθλια ψυχολογική κατάσταση, βλέπει αίφνης τον τόπο καταφυγής του, ένα οροπέδιο or something, κατεστραμμένο από τερατώδη μηχανήματα και ένα υπό κατασκευήν οδικό δίκτυο. Και διηγείται : “Αυτό που είδα μου ράγισε την καρδιά… Το τοπίο είχε καταστραφεί για πάντα… Και τότε κατάλαβα ότι …κάτι έπρεπε να κάνω”. Κάπως έτσι το λέει εν πάση περιπτώσει – και μου είχε ραγίσει την καρδιά κι εμένα. 🥺😃

Εξαντλήθηκε αλλά επανεκδόθηκε στα ελληνικά. Του “Θεοδώρου Καζύνσκι” no less😁

Πρέπει κατά την άποψή μου να διαβάσει κανείς Tο Μανιφέστο του Unabomber. Έχει κυκλοφορήσει και στα ελληνικά – εκτός κι αν έχει εξαντληθεί πλέον.

Ως προς τον λαϊκισμό και την παιδοκολακεία : 100 % right, imo. Ο οποίος λαϊκισμός in my view, συνίσταται σε ένα συνοθύλευμα – πασσάλειμμα διαφόρων σλόγκαν politically correct προελεύσεως και διαφημιστικής υφής, όπως πχ. το …καταλυτικό impossible is nothing. Έχουν μαλλιάσει τα …δάχτυλά μου να αναφέρομαι σ’ αυτά απ τα ’00s. Έχω παρακολουθήσει άναυδος, πρόσφατα σχετικά στην τηλεόραση, “δάσκαλο”, στο πλαίσιο νεανικού μουσικού φεστιβάλ or something να εκφέρει εν πλήρει σοβαρότητι το αξίωμα : “το άλφα και το ωμέγα είναι η συμμετοχή. Το ταλέντο, όπως …όλοι ξέρουμε, αποτελεί έναν ακόμα μύθο”.
Η παιδοκολακεία απ’ την άλλη (άλλο αγαπημένο μου θέμα) ήταν η αξιοποίηση της “νεανικής κουλτούρας” ως εργαλείου ελέγχου, σκοπό για τον οποίο το εργαλείο κατ’ αρχήν σχεδιάσθηκε. Γιατί ο ultimate ρατσισμός δεν είναι ο εθνικός αλλά ο ηλικιακός. Και το καταστροφικότερο διαίρει και κυβέρνα δεν είναι ανάμεσα σε μας και τους λαθρομετανάστες (όχι ότι αυτό είναι ευκαταφρόνητο) αλλά ανάμεσα στις επόμενες γενιές και τις προηγούμενες. Η διάβρωση της κοινωνίας έχει ξεκινήσει, ύπουλα και χωρίς φανφάρες, από αυτό ακριβώς.

Με αφορμή την (αποσπασματική ομολογουμένως) ταινία του Netflix προσπάθησα να συλλέξω κάποιες πληροφορίες για το έργο του που δυστυχώς δεν έχω διαβάσει. Αν δεν το έβαφε με αδικοχαμένο αίμα, θα θεωρουνταν πιστεύω προφητικό. Στην περίπτωσή του το higend IQ paid off!

Καταλυτικό ρόλο στον εκφυλισμό της εκπαίδευσης έπαιξε ο λαϊκισμός και η παιδοκολακεία. Δεν είναι όλοι για όλα.

Παρεμπιπτόντως, μια και τον ανέφερες τις προάλες : απείρως πιο συνεκτική και mean business από τις “θεωρίες” των ηλιθίων της Silicon Valley είναι η θεωρία του Unabomber. Ούτε συζήτηση δηλαδή!

Συμφωνώ ως προς το IQ test, όπως το βλέπω άλλωστε, ο όρος (high – low IQ) χρησιμεύει απλώς συμβολικά, σαν εναλλακτική έκφραση του “έξυπνος” ή του “ηλίθιος”. Να κάτσω να του δώσω σημασία σα να πρόκειται για …σοβαρή επιστημονική αποτίμηση, δεν το κάνω.
Ο εφυλισμός του γραπτού λόγου και της εκπαιδευτικής διαδικασίας έχουν όντως ξεκινήσει προ πολλού. Η αίσθησή μου είναι ότι αφορούν σε μια γενικότερη στρατηγική εξοβελισμού της σημασίας στη λεπτομέρεια στο όνομα της ταχύτητας και της μαζικότητας. Επιστέγασμα (τελικός στόχος;) της διαδικασίας αυτής είναι η computerized τεχνολογία / κοινωνία.