Και εμένα μου έκανε εντύπωση το ότι μιλούν σωστά Ελληνικά. Φοβάμαι μόνο μήπως αυτή ακριβώς η έκπληξη για το ότι μιλούν καλύτερα ελληνικά από το μέσο Έλληνα, οδηγεί σε μια συμπάθεια που τελικά δεν δικαούνται. Γιατί ΕΧΕΙ όσο να ‘ναι σημασία και το τί λες. Τα καλά ελληνικά μπορεί να είναι θέμα δεξιότητας και αυτή να μην εμποδίζει καθόλου την όποια βλαπτική δραστηριότητα των ανθρώπων.
Μπορεί και να είμαι υπερβολικά επιφυλακτκός μαζί τους. Αλλά, ακούγοντας ειδικά τον τυπάκο που αγαλλιάζει με τα καψίματα των μαγαζιών και των αστ. τμημάτων εκνευρίστηκα αρκετά.
Σίγουρα συμφωνώ 100% με τον κανόνα. Και προτιμώ να έχω συμπολίτη μου κάποιον …”αφροέλληνα” που μιλάει ελληνικά [και είναι στοιχειωδώς σοβαρός άνθρωπος] από τον κλασικό Ελληνάρα χαχόλο που κοάζει και γρυλίζει.
Ευχαριστώ πολύ για το σχόλιό σας!

1. Την όντως απύθμενη παρακμιακή ΗΛΙΘΙΟΤΗΤΑ του εκπεσόντος ΙΔΡΥΜΑΤΟΣ ΩΝΑΣΗ — το οποίο δεν έχει πάρει χαμπάρι ότι η πολυπολιτισμικότητα της τελευταίας παγκοσμιοποίησης είναι history, finito, passe, κοινώς “μας τελείωσε” απότομα και άδοξα, όπως απότομα και άδοξα κατέρρευσαν τόσες και τόσες άλλες παγκοσμιοποιήσεις στο παρελθόν…

2. Τους συμμετέχοντες στην παρούσα συζήτηση, στους οποίους ίσως να μην είναι πρέπον να προσάψουμε τόσο βαρύ χαρακτηρισμό περί ηλιθιότητας. Σημασία δεν έχει τί λένε (εκεί που περιστασιακά τους μάζεψαν τί άλλο μπορούσαν ή επετρέπετο να λένε;), αλλά ότι αυτά που λένε τα λένε σε ΑΠΤΑΙΣΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ, πολύ καλύτερα από τα Ελληνικά των περισσοτέρων ιθαγενών Ελλήνων νεαράς κυρίως ηλικίας 15-45 ετών (δυστυχώς).

Παρεπιπτόντως, ιδού ένας χρυσός κανόνας ελληνοποιήσεων: Όποιος αλλοδαπός μάθει τέτοια Ελληνικά ελληνοποιείται, όποιος όμως δεν τα μάθει, πίσω στη χώρα του από ‘κει που ήρθε…