Θα δούμε. Ήδη προέκυψαν σε Συρία και Κορέα εξελίξεις που έπιασαν τους προφήτες όπως πάντα στον ύπνο. Το μέλλον διαγράφεται τουλάχιστον.. ενδιαφέρον🫣

(Μιλάμε ότι επί σειρά ωρών “διαπραγματευόμουν” – ευτυχώς με θετικό αποτέλεσμα – με ομάδα τεχνικών οι οποίοι εννούσαν να μας πιάσουν χοντρά τον κώλο για τις υπηρεσίες που πρόσφεραν. Πάντα βαριόμουνα ατάκες του τύπου “δεν ξέρεις τι είναι ο Έλληνας” κτλ κτλ. των παλαιότερων, αλλά έτσι ακριβώς αισθανόμουν σε όλη τη διάρκεια της “διαπραγματεύσεως”. Σαν τον πατέρα μου).

Ως προς το “τι ακριβώς τον χρειαζόμαστε;” Μα …για να μας προστατεύει απ’ τη Ρωσία. Σε περίπτωση που πάψει να υπάρχει η Αμερική ως αντίπαλον δέος, η Ρωσία γίνεται κυρίαρχος του παιχνιδιού στην Ευρώπη, σε βάθος χρόνου τουλάχιστον. Προσωπικά δε θα με ενοχλούσε αυτό, αν από πίσω δεν υπήρχαν οι σχιστομάτηδες, τους οποίους “δεν έχω μάθει ακόμα” να εμπιστεύομαι. Το δικό μου αισιόδοξο σενάριο (που δεν το αποκλείω και τελείως σαν μελλοντική εξέλιξη) αφορά μια Ρωσία ενσωματωμένη στη Δύση, Αμερικής συμπεριλαμβανομένης, εννοείται, με την Κίνα σε απομόνωση.

Μετά το σοκ της επανεκλογής Τραμπ τα ερπετά έχουν αρχίσει την ανασύνταξη. Το σενάριο που παίζει μεταξύ των “ευρωπαίων ηγετών” είναι η αυτονόμηση της Ευρώπης από την επιρροή των ΗΠΑ. Και δεν είναι αδικαιολόγητο. Σου λέει “Δεν μας προστατεύει από τη Ρωσία, δεν αγοράζει τα προϊόντα μας, δεν μας αφήνει να κάνουμε άνοιγμα προς την Κίνα, ζητάει μόνο λεφτά για το MAGA του και πλάτες για το φίλο του το Νετανιάχου. Τι ακριβώς τον χρειαζόμαστε?”

Επανέρχομαι στη θεωρία που (πρώτος, μακράν 🤪) είχα διατυπώσει περί Μητσοτάκη προοριζόμενου για δραπέτευση σε “ευρωπαϊκό αξίωμα”. Είναι κάτι αντίστοιχο τηρουμένων των αναλογιών με τον ίδιο τον Στάρμερ, του οποίου η θητεία ως πρωθυπουργού είναι ολοφάνερα απλώς ένα σκαλοπάτι, με την έννοια της συμπλήρωσης κάποιων ενσήμων, για τη δική του μεταπήδηση. Θέλω να πω ότι πιο αντικανονική φάτσα απ’ τη δική του, δεν μπορώ να διανοηθώ για θέση εκλεγμένου ηγέτη.

Καλά η Αυστραλία, όπως και η Νέα Ζηλανδία και ο Καναδάς – της βρ. κοινοπολιτείας κι οι τρεις, παρεμπιπτόντως – έχουν αναδειχτεί σε χώρες πρότυπα από καταβολής Covid, και το τι είδους πραγμάτων προοίμιο ήταν ο Covid το γνωρίζουμε.
Είναι φανερό ότι τα ερπετά δε θα το βάλουν κάτω, και θα βρεθούμε να δοξάζουμε ως φιλεύσπλαχνους σωτήρες μας τους Trump και Musk.
Απ’ την κερκίδα, αυτό, όπου μας έχουν εκτοπίσει άνθρωποι και ερπετά κοινή συναινέσει.

Το περί “συγγενών και φίλων” είναι απαραίτητο, στην αρχή τουλάχιστον, καθότι στην πρώτη θητεία τις περισσότερες τρικλοποδιές τις είχε φάει από το εσωτερικόν του κόμματος. Και τώρα ακόμα υπάρχουν εκεί μέσα διάφοροι βυσσοδομούντες.
Η σχέση μου με την υπόθεση Trump είναι κάπως περίπλοκη, περιλαμβάνουσα (όπως θα έχεις καταλάβει) ένα “αισθητικό” σκέλος, στο πλαίσιο του οποίου αισθάνομαι ανθρώπινη συμπάθεια. Σ’ αυτό υπάγονται όλα όσα αφορούν στην αδικία που του έγινε. Το ανελέητο δηλ. κυνήγι που έχει φάει, 8 years in a row, και τα ψέματα που έχουν ακουστεί γι’ αυτόν – η τεχνολογία και ο εκφυλισμός των ηθών έχουν φροντίσει ώστε τα δύο αυτά να είναι (πιθανώς) ανεπανάληπτα στην πολιτική ιστορία των ΗΠΑ, την οποία γνωρίζω αρκετά καλά.
Ταυτόχρονα δεν είχα ποτέ αυταπάτες περί το ποιόν του ανδρός και των κινδύνων που περιλαμβάνει η έλευσή του στην εξουσία, αγιοποιημένου και στο απυρόβλητο.
Στη φάση με την απόπειρα δολοφονίας και το “fight fight fight” (πρωί πρωί την είχα δει) είχα βάλει, σαν γελοίος που είμαι, τα κλάματα. Την επόμενη στιγμή είχα θυμηθεί ότι χαρακτηριστικό του πολέμου συμμοριών είναι οι δολοφονικές απόπειρες. Η βασική μου θέση λοιπόν για τον Trump είναι σταθερά αυτή : στο συγκεκριμένο πόλεμο συμμοριών διαλέγω αυτήν της οποίας, ως αρχι-γκάνγκστερ, ηγείται o ίδιος. Γιατί οι άλλοι είναι εφιαλτικά χειρότεροι. Για την ακρίβεια …literally, δεν είναι καν άνθρωποι.

Παρεμπιπτόντως δεν είναι σύμπτωση που ακριβώς τώρα ξεκίνησε στην Αυστραλία και θα επεκταθεί και αλλού η απαγόρευση της χρήσης των social media μεταξύ των εφήβων. Δεν πήρε ξαφνικά ο πόνος τις κυβερνήσεις για την ψυχική τους υγεία και τα σχετικά. Θέλουν απλώς να περιορίσουν το βασικό μέσο μετάδοσης “ακροδεξιών συνωμοσιολογικών ιδεών” στη νεολαία.

Δεν ξέρω αν είναι μόνον ο Musk. Αν κατάλαβα καλά, η κυβέρνησή του αποτελείται ως επί το πλείστον από συγγενείς και φίλους που του λένε απλώς αυτό που θέλει νακούσει. Anyway ας κάνει ό,τι θέλει στο εσωτερικό της πατρίδας του. Όσον αφορά τώρα τις “κυρώσεις”, οι οποίες αποτελούν ουσιαστικά το σύνολο της εξωτερικής του πολιτικής, μπορεί να δημιουργούν κάποια εντύπωση αρχικά ως μπλόφα, σε περίπτωση όμως που τελικά τις εφαρμόσει, θα εκπλαγώ πολύ αν φέρουν το παραμικρό θετικό αποτέλεσμα για οποιονδήποτε.. για να το θέσω ευγενικά.

Επικοινωνιακά το άτομο είναι αχτύπητο. Ας ελπίσουμε να μη χρησιμοποιήσει το ταλέντο του για να μας αποτελειώσει, πράγμα το οποίο ουδόλως μπορούμε να αποκλείσουμε.
Ο Elon Muskαράς θα μπορούσε να λείπει από δίπλα. Από την άλλη, άμα έχεις εναντίον σου όλη τη Silicon Valley, κάπως πρέπει να αντιδράσεις. Τι να κάνει και ο καημένος ο Τραμπάκουλας.

Το καλύτερο ήταν αυτό:
https://youtu.be/zP2Tnb-bSq4?si=zi1-9PLzZZR2K9ea

Συμφωνώ. Μια από τις κινήσεις – ματ που έκανε άλλωστε ο Τραμπάκουλας ήταν η διάδοση της περίφημης mug shot από το αστυνομικό τμήμα της Atlanta, Georgia. Τo ίματζ του “παράνομου” (με φοβερό κατακεραυνωτικό βλέμμα τύπου Jesse James) συνέβαλε τα μέγιστα στην αύξηση της δημοφιλίας του στα νεαρές ηλικίες και στις μειονότητες.

Definitely. These forces are still at large and at work.