Πρόκειται για κακοήθη βλακεία by definition. Η “κουλτούρα των κομπιουτεράδων” αποτελεί κατ’ αρχήν επιμειξία μιας αντιπολεμικών προδιαγραφών κουλτούρας, των hippies, και της ψυχροπολεμικής του …ARPANET, προϊόντος του στρατιωτικο-βιομηχανικού συμπλέγματος, με υποτιθέμενο κοινό παρονομαστή την (απελευθερωτική για τους hippies) δημιουργία αποκεντρωμένων κοινοτήτων. Από τη παρά φύσιν ένωση θα προκύψει η πρώιμη μορφή του φιλελευθερισμού της Silicon Valley. Ο φασισμός που κρυβόταν πίσω απ’ αυτόν αποκαλύπτει σήμερα το αληθινό του, επίβουλα ηλίθιο πρόσωπο.

Τίποτα δεν είναι τόσο κακό που να μην μπορεί να γίνει ακόμα χειρότερο, που έλεγε κι ο φίλος μου ο Γιώργος. Θα πρέπει πάντως να προσθέσω στο “ακόμα πιο βλάκες” το “επικίνδυνα βλάκες”. Η βλακεία δεν είναι από μόνη της κακή. Αρκεί να περιορίζεται στο ζωτικό της χώρο. Σήμερα όμως έχει ξαμοληθεί παντού. Η επεκτατικότητά της είναι κάτι σαν τη φυγοκέντριση (κοινώς εμπλουτισμό) ουρανίου. Κάποια στιγμή θα φτάσει στο επίπεδο πυρηνικής βόμβας.

Συμφωνώ και επαυξάνω : αυτό το τελευταίο ειδικά, “ακόμα πιο βλάκες“, αποτελεί εξ ίσου hard task με τη δημιουργία της …AGI. Νομίζω ότι το έχουμε τερματίσει.

Όλη αυτή πάντως την περί ΤΝ φιλολογία τη βρίσκω εξαιρετικά κακόγουστη. Δεν τους περίμενα τους κομπιουτεράδες για drama queens. Το βασικότερο βέβαια δεν μας το λένε. Ότι μαυτά και μαυτά θα καταλήξουμε ακόμα πιο βλάκες απόσο είμαστε ήδη.

Απλά παπαγαλίζουν – που είναι όντως the Greek way. Για διάφορους λόγους (παραλείπω το “πολλούς” ως αυτονόητο) βρίσκομαι σε ιδιαιτέρως downhearted κατάσταση these days και δε μου βγαίνει να σχολιάσω ή οτιδήποτε. Το γεγονός μάλιστα ότι κατά καιρούς ενδιαφέρθηκα σοβαρά για τα “κοινά” της χώρας αυτής, πραγματικά με κάνει να ντρέπομαι.

A.I. προβληματισμοί …the Greek way (γέλιο!)

https://www.youtube.com/watch?v=hmgfgthErE4&t=509s

#metoo🙄

Για τη μετριοφροσύνη των “αμόρφωτων” ούτε συζήτηαη. Οι πιο αγαπημένοι μου άνθρωποι όλων των εποχών ήταν αυτοί από το χωριό της μάνας μου. Ένα μαζί τους γινόμουν κάθε καλοκαίρι.

Ένα από τα “ασυγχώρητα ελαττώματα” των όντως αρίστων είναι η ωμή ειλικρίνειά τους. Η οποία δεν τους εγκαταλείπει – δίνοντας τη θέση της στη γνωστή γλοιώδη σεμνοπρέπεια – ούτε όταν αναφέρονται στον εαυτό τους.

Thanks! Είναι η διδακτορική του διατριβή, από την οποία έχω διαβάσει μόνο αποσπάσματα. Ο “Τάκης” ποτέ δεν μπόρεσε να χωνέψει το γεγονός ότι βαθμολογήθηκε κατεξαίρεση (όλες οι – άχρηστες ως επί το πλείστον – διατριβές βαθμολογούνται τυπικά με άριστα) με “λίαν καλώς” από το γερμανικό πανεπιστημιακό κατεστημένο που θεώρησε τη δουλειά του υπερβολικά πρωτότυπη. Πίστευε ακράδαντα πως ήταν ο καλύτερος. Και δικαίως!

Τσεκάροντας έμαθα ότι κυκλοφόρησε μόλις “κανούργιο” βιβλίο του Κονδύλη (κυκλοφόρησε στα γερμανικά στα ’70s)

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΚΟΝΔΥΛΗΣ – Η ΓΕΝΕΣΗ ΤΗΣ ΔΙΑΛΕΚΤΙΚΗΣ
Ανάλυση της πνευματικής εξέλιξης του Χέλντερλιν, του Σέλλινγκ και του Χέγκελ έως το 1802
Μετάφραση:
Λευτέρης Αναγνώστου

Τα υπάρχοντα γερμανικά χειρόγραφα δημοσιεύτηκαν στα ελληνικά σε φιλότιμη μετάφραση Λευτέρη Αναγνώστου. Πρόκειται για το μοναδικό “έργο” του Κονδύλη που δεν κατάφερα να ολοκληρώσω. Μιλάμε για χίλιες περίπου χαοτικές σελίδες που δεν φαίνεται να οδηγούν πουθενά ή να δείχνουν έστω προς μια νέα κατεύθυνση. Αναρωτιέμαι καμιά φορά ποια θα ήταν η στάση του απέναντι στα τρέχοντα πλανητικά προβλήματα σε περίπτωση που ζούσε ακόμα. Είναι αστείο βέβαια το γεγονός ότι στη χώρα μας έγινε γνωστός από την ατυχή δημοσίευσή του για τα ελληνοτουρκικά. Όχι ότι στο “εξωτερικό” είχε καλύτερη τύχη.